کژدم؛ تانک مرگبار نزاجا

کژدم؛ تانک مرگبار نزاجا

اصلی ترین تفاوت در این خودروی زرهی سبک استفاده از یک توپ 23 میلیمتری خودکار به جای توپ قبلی است که مزیت های زیادی برای یک خودروی شناسایی-رزمی سبک ایجاد می کند. این توپ دارای نواخت تیر 200 گلوله بر دقیقه (بین 3 تا 4 شلیک در ثانیه) است که نیش زهردارتری برای عقرب ایرانی دگرگون شده خواهد بود.
به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، شناسایی وضعیت دشمن بوسیله یک واحد زرهی سبک، پرتحرک و مسلح نیازی بود که منجر به طراحی و ساخت تانک سبک اسکورپیون شد. این تانک از 1973 وارد خدمت و حداقل 3000 دستگاه از آن در بیش از 20 کشور از جمله ایران به کار گرفته شده است. بیش از 100 دستگاه از این تانک که تنها به سه نفر خدمه احتیاج دارد پیش از انقلاب به کشور وارد شده و در سال های دفاع مقدس نیز مورد استفاده قرار گرفت.

اسکورپیون در دوران دفاع مقدس

یکی از اهداف مدنظر در طراحی اسکورپیون (عقرب) قابلیت حمل و نقل هوایی آن توسط هواپیماهای باری متوسط و بالگردهای سنگین بوده است که با جرم 8074 کیلوگرمی، طول 5.28، عرض 2.13 و ارتفاع 2.1 متری آن محقق گردید. به عنوان نمونه در جنگ فالکلند با انتقال هوایی از این تانک سبک استفاده شد. نمونه های اولیه این وسیله به یک توپ 76 میلیمتری و یک تیربار 7.62 میلیمتری هم محور با توپ مجهز بودند. موتور دیزلی 190 اسب بخاری نسبت توان به وزنی در حدود 23 را برای آن ایجاد می کرد که میزان مناسبی بوده و تحرک بالای اسکورپیون مدیون آن است. البته نمونه هایی با جرم 7.93 تن و موتور 195 اسب بخار از این تانک نیز ساخته شد که نسبت فوق را تا حدود 25 بهبود داد.

با توجه به اینکه درگیری های سخت و طولانی جزء اهداف ساخت این نوع ادوات نیست مقاوت زرهی بالایی در اسکورپیون وجود ندارد که البته باعث کاهش قابل توجه وزن آن نیز شده است. این تانک به سرعت بیش از 70 کیلومتر بر ساعت دست یافته و برد آن نیز به 750 کیلومتر می رسد. روی برجک این تانک بیش از 6 پریسکوپ در زوایای مختلف قرار داد که دید تقریباً ‌360 درجه ای به اطراف ایجاد کرده اند که برای تسلط به محیط پیرامون بسیار مفید واقع می شوند. همچنین دو مجموعه چهارتایی نارنجک های دودزا روی این برجک وجود دارد که با توجه به شیوه نصب شدن، زوایای متفاوتی را در اطراف و جلوی تانک پوشش می دهند.

هم در خود کشور سازنده یعنی انگلستان و هم در سایر کاربران این تانک سبک، بهینه سازی هایی در سامانه های مختلف آن ایجاد و حتی نمونه های جدیدتری از آن ساخته شده، از جمله استاندارد بهسازی «اسکورپیون-2000» در خود انگلستان و ساخت نمونه «سیمیتار» با توپ 30 میلیمتری.

تعویض توپ اصلی با توپ هایی با کالیبر در حدود 30 میلیمتر یکی از بهسازی های مورد توجه توسط چندین کاربر قرار بوده است. توپ هایی با این حدود کالیبر علاوه بر داشتن برد و نواخت تیر بالا با استفاده از گلوله های انفجاری و نفوذگر از قدرت مناسبی نیز برخوردار هستند ضمن اینکه کاربرد آنها در شلیک به اهداف هوایی علاوه بر استفاده علیه نیروها و تجهیزات زمینی، مرگبار است. خودکار بودن آنها نیز در شمار دیگر مزیت ها نسبت به توپ قبلی است.

یکی دیگر از بهسازی های مطرح و جدید این تانک که در اردن اجرا شده شامل تجهیز به توپ 30 میلیمتری و دو پرتابگر دوتایی موشک های ضد زره در دو سمت برجک است. بدین تریب این تانک به وسیله ای برای شکار خودروهای زرهی و انهدام اهداف مقاوم در خطوط دشمن نیز تبدیل گردیده است.

ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز که بیشترین سوابق رزمی اسکورپیون را رقم زده حداقل در دو مرحله اقدام به بهسازی این تانک کرده که هدف این گزارش، معرفی آخرین تغییرات صورت گرفته در آن است که برای اولین بار با نام «کژدم» در رژه روز ارتش در 29 فروردین ماه سال جاری معرفی شد.

از جمله تغییراتی که در اسکورپیون های ایران در سال های گذشته دیده شده بود استفاده از ورقه هایی برای ایجاد فضایی با سطوح شکسته در پهلوها است. این حجم های کناری درب دار نیز هستند که امکان حمل تجهیزات در داخل آنها را ممکن می سازد. چنین فضایی در جلوی تانک نیز به همین ترتیب ایجاد شده است و در کنار آن نیز چراغ های جدید در یک پوشش فلزی و البته مشبک در جلو برای حفاظت بهتر قرار داده شده اند. این کار برای حفاظت و دوام بیشتر در برابر شلیک سلاح های کالیبر کوچک صورت گرفته است. فضای جلویی امکان نصب تجهیزاتی برای خنک کاری بهتر موتور را نیز فراهم می کند.

اسکورپیون بهسازی شده

این موارد شباهت های زیادی به استاندارد اسکورپیون-2000 داشتند که از سال 1999 معرفی شده بود اما در نمونه ایرانی بر خلاف کار انگلیسی ها تمام اگزوز در داخل این محفظه قرار داده شده که از نظر کاهش بازتاب های حرارتی مطلوب تر است.

روی برجک این نمونه، پایه تیربار و یک گلگیر در جلو و بخش بالایی شنی نصب شده که هر دو در اسکورپیون-2000 نیز دیده می شوند.

به گزارش مشرق، در آخرین بهسازی های این تانک در ایران که در قالب محصول "کژدم" معرفی شده محفظه های کناری کمی طولانی تر ساخته شده و امتداد بیشتری دارند که به دلیل ختم شدن به یک سطح عمودی که در ارتقاء قبلی دیده می شد با سطوح زاویه دار اما مسطح شکل داده شده در انتهای این نمونه است. اینکار منجر به افزایش احتمال انحراف گلوله هایی می شود که از روبه رو به این سطح برخورد می کنند.

کژدم در رژه روز ارتش

همچنین یک پریسکوپ دید در روز و شب نیز برای راننده تعبیه شده است. البته در نمونه اولیه موجود در ایران هم پریسکوپ برای راننده وجود داشت که بعدها دیده نشد اما در کژدم مجدداً واین بار پیشرفته تر از قبل به کار گرفته شده است.

از دیگر تفاوت های کژدم با اسکورپیون بهسازی شده قبلی، اضافه شدن گلگیرهای لاستیکی در بالای شنی تا انتهای آن است. خصوصاً در اطراف چرخ خورشیدی در جلو، پوشش های فلزی و بزرگتری دیده می شود.

اصلی ترین تفاوت در این خودروی زرهی سبک استفاده از یک توپ 23 میلیمتری خودکار به جای توپ قبلی است که همانطور که در بالا گفته شد توپ کالیبر کوچک مزیت های زیادی برای یک خودروی شناسایی-رزمی سبک ایجاد می کند. این توپ 222 کیلوگرمی که 2 کیلوگرم از توپ قبلی(L23A1) سنگین تر است دارای نواخت تیر 200 گلوله بر دقیقه (بین 3 تا 4 شلیک در ثانیه) به جای نواخت 6 تیر در دقیقه در L23A1 است که نیش زهردارتری برای عقرب ایرانی دگرگون شده خواهد بود و آن را برای حضور در مأموریت های متنوع تری آماده می سازد.

البته با توجه به اینکه وزن این توپ جدید بر اساس نوع دریایی آن اعلام شده، استقرار آن روی این تانک نیروی زمینی ارتش فارغ از برخی متعلقات بوده و به همین علت احتمالا چندید کیلو وزن توپ مستقر بر اسکورپیون را کاهش خواهد داد.

توپ 23 میلیمتری کژدم

برد آن نیز 2000 متر در حالت افقی و تا 2500 متر در شلیک مایل است و می تواند هواگردهایی با سقف پرواز 1500 متر را نیز تهدید کند. البته در شلیک به اهداف هوایی باید میزان چرخش توپ به سمت بالا را در نظر داشت که با توجه به محدودیت زاویه 35 درجه ای در برجک فعلی چندان زیاد نخواهد بود. همچنین این توپ نسبت به 23 میلیمتری های تک لول دریایی با دورانی 180 درجه ای نسبت به محور طولی نصب شده که احتمالاً برای جانمایی بهتر متعلقات در داخل برجک است.

هر چند از تغییرات در تجهیزات داخلی این تانک اطلاعی در دست نیست اما بهره گیری از سامانه پایدار کننده توپ در دو محور افقی و عمودی و نیز استفاده از سامانه های ارتباطی جدید و ساخت داخل که امکان برقراری ارتباطات امن در شرایط سخت را به خوبی ممکن می سازند و سامانه های تعیین موقعیت برای کمک به کنترل بهتر واحدها در صحنه نبرد به امری عادی بدل شده و احتمالاً کژدم نیز از آنها بی بهره نخواهد ماند. همچنین تجهیز این خودرو به پرتابگر موشک ضد تانک نیز می تواند به عملکرد رزمی بهتر و تنوع مأموریتی بیشتر آن منجر شود.

این گونه بهسازی ها که توسط متخصصان داخلی، با درنظر گرفتن تغییرات مشابه روی نمونه های روز دنیا و با هدف استفاده بهتر از تجهیزات موجود انجام می شود باعث تجدید حیات توأم با افزایش قدرت این ادوات برای حضور در عملیات های جدید خواهد شد.

آشنایی با 5 غول زرهی ناشناخته جهان

آشنایی با 5 غول زرهی ناشناخته جهان
چین، کره جنوبی، سوئد و پاکستان از جمله کشورهایی هستند که در سالهای اخیر به دنبال طراحی و ساخت یک تانک اصلی میدان نبرد " MBT " بر پایه نیازهای خود و با تکیه بر توان بومی رفته اند تا نشان دهند انحصار برخی کشورها در تولید این وسیله مهم زرهی شکسته شده است..
از اواخر جنگ جهانی اول تا به امروز "تانک" به جزء جدایی ناپذیری از اکثر ارتشهای جهان تبدیل شده است. نام هایی همچون: شرمن، تایگر، تی 34، چلنجر، تی 90 و آبرامز از جمله معروفترین نام ها در جهان تانک از گذشته تا به امروز به حساب می آیند که در نبردهای گوناگونی شرکت داشته و توانسته اند نتایج قابل قبولی را رقم بزنند.

به صورت سنتی و شبیه به بسیاری دیگر از شاخه های علوم نظامی، تانک سازی به عنوان علمی پیشرفته به حساب می آید که در اختیار تعداد کمی از کشور ها می باشد.

اما در سالهای اخیر بسیاری از کشورهای جهان با درک اهمیت مسئله ای به نام داشتن صنعت دفاعی بومی و از جمله توانایی ساخت وسیله ای به اسم تانک، به دنبال ساخت این خودروی رزمی با توان داخلی خود رفتند. در این مطلب به معرفی تعدادی از تانکهای ساخته شده جدید در دنیا می پردازیم که برای بسیاری از مخاطبان آشنا نباشد.

تایپ 10

کشور ژاپن به عنوان یک اقلیم جزیره ای در شرق دور مکانی است که آنچنان برای نبردهای زرهی ایده آل به شمار نمی آید. با نگاهی گذرا به تاریخ جنگ دوم جهانی نیز متوجه خواهید شد که ژاپن به نوعی تنها کشور درگیر در جنگ بود که توان زرهی آنچنانی در اختیار نداشته و توان آن در این بخش به تعدادی از تانکهای سبک آبی و خاکی محدود بود.

اما با آغاز جنگ سرد و حضور ژاپن در اردوگاه غرب و رو به رو بودن با همسایگانی به مانند چین، شوروی سابق و کره شمالی که همه آنها به توان زرهی به عنوان یک عامل برتری می نگریستند ژاپنی ها نیز به دنبال طراحی و ساخت تانک رفتند. امروزه ژاپنی ها در حال آماده شدن برای پذیرش جدیدترین تانک خود یعنی مدل " تایپ 10 " هستند.

این تانک با وزنی در حدود 44 تن، به نوعی یکی از سبک ترین تانکهای رزمی جهان به حساب می آید. صنایع سنگین میتسوبیشی ژاپن به عنوان پیمانکار اصلی این طرح وظیفه طراحی و ساخت این تانک را بر عهده دارد. این تانک از برجکی شیب دار شبیه به تانک لئوپارد آلمان استفاده می کند که حفاظت خوبی را برای آن در برابر سلاح های ضد تانک فراهم می آورد.

در بخش زره ژاپنی ها با توجه به نیاز خود برای کاهش وزن به سمت استفاده از زره های کامپوزیت و همچنین ترکیبات نانو فولادی رفتند که به این تانک کمک کرده است تا وزن خود را در حد قابل قبولی پایین نگاه دارد. این تانک با استفاده از یک موتور دیزل 8 سیلندر به قدرت 1200 اسب بخار می تواند به سرعتی در حدود 70 کیلومتر دست پیدا کند که این مسئله "تایپ 10" را به عنوان یکی از سریعترین تانکهای جهان معرفی می کند.

در بحث سلاح، ژاپنی ها ترجیح دادند که به صورت تحت لیسانس توپ بدون خان 120 میلی متری L44 ساخت شرکت راین متال آلمان را تولید کنند. البته این تانک می تواند از گونه های لوله بلندتر این توپ مثل سری L55 نیز استفاده کند.سلاح ثانویه این تانک نیز یک قبضه تیربار سنگین 12.7 میلی متری و یک تیربار 7.62 میلی متری است.

این تانک دارای 3 نفر خدمه است که به این ترتیب باید گفت که ژاپنی ها بایستی تغییراتی را بر روی توپ آلمانی انجام داده باشند تا بتوانند عمل گلوله گذاری را به صورت خودکار انجام داده و یک نفر از خدمه را کاهش دهند.

تایپ 10 با طول 7متر، ارتفاع 2.3 متر و عرض 3.24 متر تانکی تقریبا کوچک به حساب می آید. تاکنون چیزی در حدود 13 دستگاه از این تانک ساخته شده است و قرار است تا 68 دستگاه دیگر از آن نیز تا سال 2015 به نیروی زمینی ژاپن تحویل شود.

تایپ 99

کشور چین به صورت سنتی به مانند شوروی سابق اهمیت خاصی را برای نیروی زرهی خود قائل بود و همیشه سعی داشت که با داشتن یک ناوگان زرهی عظیم از عملیات نیروی پیاده خود حمایت کند. در سالهای پس از جنگ سرد کارشناسان شاهد تغییر اساسی طراحی تانکهای چینی بودند.

در این سالها طراحان چینی با الگو گیری از تانکهای غربی به طرف طراحی تانکهای سنگین تر با سامانه های پیشرفته الکترونیکی و همچنین زره های کامپوزیتی رفتند. آخرین تانک چینی که به نوعی نشان گر پیشرفت مناسب چین در این بخش است، تانک میدان نبرد " تایپ 99 " به حساب می آید. این تانک پیشرفته ترین تانک عملیاتی در نیروی زمینی ارتش چین بوده و قیمت هر دستگاه آن در حدود 2.5 میلیون دلار است. همین مسئله باعث شده است تا به امروز تنها 200 دستگاه از این تانک تولید شود.

در نگاه اول به این تانک متوجه به شباهت جالب بین آن در بخش زره جلوی برجک تانک و لئوپارد 2 آلمان می شوید. به نظر می رسد که زره های شیب دار به عنوان یک زره قابل اطمینان در نقاط مختلف دنیا در حال استفاده است. بنا بر اطلاعات موجود این زره با استفاده از مواد کامپوزیتی ساخته شده است.

در بخش تسلیحات این تانک از یک توپ روسی بدون خان 125 میلی متری استفاده می کند که توانایی شلیک گلوله های اورانیوم ضعیف شده و همچنین موشک های ضد تانک هدایت لیزری لوله پرتاب را نیز دارا است. یک تیربار سنگین 12.7 میلی متری به همراه یک تیربار 7.62 میلی متری تسلیحات ثانویه این تانک را تشکیل می دهند. همچنین در این تانک از دو پرتاب گر نارنجک دود زای 5 تایی نیز استفاده می شود.

همچنین بر روی برجک تانک سامانه هشدار دهنده قفل لیزری به منظور مقابله با تهدیدات هدایت شونده ضد تانک نصب شده است. این تانک از یک موتور دیزل به قدرت 1500 اسب بخار بهره می برد که سرعتی در حدود 65 کیلومتر در ساعت بر روی سطوح ناهموار و همچنین 80 کیلومتر در ساعت برای سطوح صاف و جاده ای را برای این تانک فراهم می کند.

این تانک با وزنی در حدود 58 تن بردی در حدود 600 کیلومتر دارد. طول تایپ 99 ، 11 متر، عرض آن 3.5 متر و ارتفاع آن 2.37 متر است.

ال خلید

کشور پاکستان در اواخر دهه 80 میلادی دست به یک آزمایش اتمی زد و از آن تاریخ به بعد با یک تحریم سنگین تسلیحاتی از سوی اکثر کشورهای غربی که تا آن زمان تامین کننده نیازهای اصلی تسلیحاتی پاکستان بود رو به رو شد. در همان دوران چین به عنوان متحدی جدید به پاکستان روی خوش نشان داد.

دو کشور پاکستان و چین در پروژه های گوناگون نظامی مشترک با یکدیگر همکاری داشتند که یکی از آنها پروژه تانک "الخلید" است. به جرات می توان این تانک را یک معجون واقعی از طراحی و قطعات بسیاری از مکاتب طراحی تانک در جهان امروز دانست.

"الخلید" با وزنی در حدود 48 تن، خدمه 3 نفره و یک توپ بدون خان 125 میلی متری به تانکهای روسی شبیه و به خاطر سیستم های پیشرانه آلمانی، نوع طراحی زره جلوی تانک و بعضی از سیستم های الکترونیکی داخل تانک که از بازار سیاه محصولات غربی تهیه و در چین کپی شده است به تانکهای غربی شبیه است.

این پروژه در چین با نام تانک " تایپ-90 II ام " شناخته می شود و که به عنوان گونه ای از تانک " تایپ 90 " در چین ساخته شده است و به کشورهای گوناگون صادر شده است. این مدل خاص مورد توافق دو طرف قرار گرفته و با سرمایه گذاری 20 میلیون دلاری از طرف پاکستان تقویت شد. در ابتدا دو طرف قصد داشتند تا از موتوری بر پایه نمونه های آلمانی استفاده کنند که دارای قدرت مناسب برای این تانک نبود.

سیستم پیشران مورد استفاده فعلی در این تانک یک موتور 6 سلیندر با قدرت 1200 اسب بخار ساخت اوکراین است که البته با توجه به نیازهای ویژه پاکستان برای محیط گرم و خشک ارتقاء یافته است. در عین حال باید گفت که در همین موتور شرقی از قطعات فرانسوی که در موتور تانک "لکرلک" مورد استفاده است، بهره گرفته می شود.

این قدرت بالا به همراه وزن کم این تانک که در 48 تن است به این تانک کمک کرده است تا به سرعتی در حدود 72 کیلومتر در ساعت و همچنین برد 500 کیلومتری برسد. در بخش حفاظت تانک مذکور از زره های واکنش انفجاری ساخت پاکستان بهره می برد.

در بخش سیستم های الکترونیکی مثل هشداردهنده های قفل لیزری پاکستانی ها از توان بومی خود در شرکتی به اسم " Al Technique Corporation " که در بخش لیزر در پاکستان فعال است استفاده کردند. سامانه های ساخت شده برای این تانک می تواند به صورت 360 درجه اطراف تانک را پوشش داده و در زمینه تهدیدات هوایی نیز تا زاویه 90 درجه بالای تانک را نیز پوشش می دهد.

پاکستانی ها در بخش مهمات نیز از یک حالت ترکیبی بهره بردند. این تانک به غیر از مهمات معمولا شدید الانفجار و ضد زره می تواند موشک های هدایت لیزری مخصوص پرتاب از لوله تانک ساخت اوکراین و روسیه و همچنین مهمات اورانیوم ضعیف شده ساخت پاکستان را نیز شلیک کند.

از این تانک با ابعاد طول 10 متر، عرض 3.5 و ارتقاع 2.4 متر تاکنون 220 عدد به ارتش پاکستان تحویل شده است.

CV120

تانک مورد نظر به تولید انبوه نرسیده است اما به دلیل جالب بودن طراحی و تفاوت های آشکار آن با سایر نمونه های موجود به معرفی آن اقدام می کنیم. یکی از مشکلات اصلی تانکها که انتقال آنها را از طریق هوایی مشکل کرده است بحث وزن و ابعاد بالای این ماشین های غول پیکر زرهی است.

داشتن زره پوشی با قدرت بالا به همراه وزن سبک یکی از بحثهایی است که خصوصا در سالهای اخیر ذهن بسیاری از فرماندهان نظامی در سرتاسر دنیا را به خود مشغول کرده است.

در کشور سوئد طراحان بر پایه نفربر زرهی سری " CV-90 " یک گونه تانک سبک را طراحی کردند. در این تانک سبک از یک توپ 120 میلی متری با نواخت تیر 14 گلوله در دقیقه استفاده شده است که توانایی شلیک انواع مهمات ضد زره و شدید الانفجار را دارد که قدرت آتشی برابر با یک تانک سنگین را به این زره پوش سبک سوئدی می بخشد.

در کنار این توپ یک مسلسل 7.62 میلی متری نیز بر روی این تانک نصب شده است. البته یک نکته در مورد این گونه از تانکها مشخص است و آن هم بحث حفاظت این تانکها در برابر تهدیدات ضد زره موجود است. مشخص است که به صورت سنتی زره تانکها مهمترین حفاظ آنها در برابر تهدیدات است که البته باعث افزایش وزن آنها نیز می شود.

اما در این تانک سوئدی بحث حفاظت به دو شکل جدید تعریف شده است. اولا با به کارگیری سیستم های پیشرفته دیده بانی و مدیریت میدان نبرد این تانک به سمت نقش یک شکارچی تانکهای حریف در عملیاتهای کمین و غافلگیری رفته است که خود به خود احتمال شناسایی شدن آن را کاهش می دهد و ثانیا سیستم های حفاظتی هوشمندی نیز برای این تانک سبک در نظر گرفته شده است.

سیستم های هشدار دهنده قفل لیزری، راداری برای هشدار در مورد نزدیک شدن انواع مهمات ضد تانک در زوایای مختلف و همچنین نمونه ای از برجک و بدنه رادارگریز که علاوه بر کاهش سیگنال های حرارتی و راداری که احتمال شناسایی راداری را کاهش می دهند احتمال شناسایی بصری را نیز کاهش می دهند.عمده این تجهیزات توسط صنایع داخلی در کشور سوئد طراحی و ساخته شده اند.

این تانک از یک موتور به قدرت 612 اسب بخار استفاده می کند که بردی در حدود 600 کیلومتر و سرعتی در حدود 70 کیلومتر بر ساعت را برای آن فراهم می کند.

این تانک با 4 نفر خدمه و وزن 30 تن و ارتفاع تنها 2.8 متر یک گزینه ایده آل برای کشورهایی است که نیاز به حمل قوای زرهی در کمترین زمان ممکن از طریق هوا را دارند. البته این نکته را نباید فراموش کرد که این گونه از تانکها در ابتدای راه هستند و هنوز نتوانستند اعتماد فرماندهان نظامی را به معنای واقعی کلمه جلب کنند.

K2 یوزپلنگ سیاه

کشور کره جنوبی به خاطر داشتن سابقه درگیری با همسایه شمالی خود و نزدیکی با غول های زرهی همچون روسیه و چین در سالهای اخیر دست به تلاش گسترده ای برای طراحی و ساخت یک تانک پیشرفته بومی کرده است. این کشور در گام اول اقدام به تولید تحت لیسانس تانک آبرامز آمریکا با نام K-1 در داخل کشور خود کرد. اما از میانه های دهه 1990 میلادی مسئولان نظامی کره جنوبی احساس کردند که فضای نبرد قرن بیست و یکم به تانکی پیشرفته تر نیاز دارد.

به همین دلیل پروژه ای با عنوان K-2 ملقب به " یوزپلنگ سیاه " برای ساخت یک تانک پیشرفته در داخل کره جنوبی آغاز شد. شرکت هیوندای به عنوان پیمانکار اصلی این تانک انتخاب شده است. در نگاه اول به نمونه های تولیدی این تانک به راحتی می توانید به تغییرات ایجاد شده در بخش برجک به نسبت تانکهای سری K1 پی ببرید. این تانک با طول 10 متر، ارتفاع 2.4 متر و عرض 3.6 متر طراحی شده است.

این تانک از یک توپ 120 میلی متری بدون خان ساخت شرکت راین متال آلمان که به صورت تحت لیسانس در کره تولید می شود استفاده می کند. در کیفیت این توپ آلمانی همین بس که حتی آمریکایی ها نیز این توپ را به صورت تحت لیسانس تولید کرده و بر روی تانکهای آبرامز نصب می کنند.

کره جنوبی در بخش مهمات به توان داخلی تکیه کرده و انواع مهمات ضد زره بدون مواد منفجره با نفوذگر انرژی جنبشی و همچنین موشکهای هدایت شونده مخصوص پرتاب از لوله توپ تانک را در داخل تولید کرده و در تانکهای خود مورد استفاده قرار می دهد. یک تیربار سنگین 12.7 میلی متری به همراه یک تیربار 7.62 میلی متری از دیگر تسلیحات این تانک به شمار می آیند.

البته مدل کره ای با مدل اصلی آلمانی تفاوتی دارد و آن هم بحث اضافه کردن سیستم گلوله گذار خودکار است که باعث شده است تا خدمه تانک به 3 نفر محدود شود.

سامانه های هدفگیری و کنترل – فرماندهی K-2 نیز به صورت بومی در کره طراحی شده اند و به این تانک این امکان را می دهند تا فاصله ای نزدیک به 10 کیلومتر به تعقیب و شناسایی اهداف اقدام کنند. تانک مورد نظر از یک زره کامپوزتی ترکیبی به همراه سامانه های هشدار دهنده و اقدامات متقابل بر علیه تهدیدات ضد زره هدایت شونده بهره می برد.

در بحث پیشران شرکت کره ای با نام " Doosan " بر پایه طرحی آلمانی موتوری با توان 1500 اسب بخار را برای این تانک آماده کرده است که البته مشکلات در همین بخش باعث تاخیر در برنامه تانک مذکور شده است. این موتور می تواند سرعتی بین 50 تا 70 کیلومتر بر ساعت و برد عملیاتی در حدود 400 کیلومتر را برای این تانک 55 تنی فراهم کند.

نکته جالب در مورد این تانک این است که هر دستگاه از این تانک هزینه ای بالغ بر 8.5 میلیون دلار دارد و آن را تبدیل به دومین تانک گران جهان کرده است. در حال حاضر در حدود 3 پیش نمونه از این تانک ساخته شده است و قرار است تا تولید انبوه آن از سال 2013 آغاز شود.

آشنایی با EE-T-1،ناشناخته ی برزیلی

آشنایی با EE-T-1،ناشناخته ی برزیلی

EE-T-1 Osorio یک تانک اصلی میدان نبرد (MBT) ساخت برزیل است.این تانک با سرمایه گذاری بخش خصوصی و با پشتیبانی کمی از دولت برزیل توسط شرکت Engesa ساخته شد است.درخواست ساخت این تانک در درجه ی اوّل برای فروش به کشور های عربی و سایر کشور های جهان سوّم بود.فروش این تانک ارتش برزیل را قادر می ساخت تا بدون نیاز به تأمین مالی از سوی دولت،هزینه های خورد را توسعه دهد.به هر حال رویداد های بزرگ سیاسی جهان از جمله جنگ خلیج فارس و فشار های سیاسی آمریکای شمالی،منجر به افول این تانک شد.این تانک هیچگاه توسط ارتش برزیل به خدمت گرفته نشد.
EE-T-1 برای خدمت در ارتش عربستان سعودی در نظر گرفته شد.این تانک در کنار تانک آمریکایی M-1 Abrams،تانک فرانسوی Char AMX-40 و تانک بریتانیایی Challenger-1 مورد ارزیابی قرار گرفت.ظاهرا" در آزمایشات نیروی زمینی عربستان تأثیر بگذارد،Abrams ارزان تر و بهتر بود.در سپتامبر 1989،عربستان سعودی محرمانه تصمیم گرفت M-1 را به خدمت بگیرد(البته با دخالت سیاسی ایالات متحده ی آمریکا) و تنها اعلام نمود که تصمیم خود را در مدت کوتاهی پس از حمله ی عراق به کویت گرفته است.دو نمونه ی ویژه نیز در انتها به ارتش برزیل تحویل داده شد.

طراح:شرکت Engesa
طراحی:1982-1985 میلادی
سازنده: شرکت Engesa
سال ساخت:1986 میلادی
تعداد ساخته شده:2عدد
جرم:9/42 تن
طول:99/9 متر
عرض:26/3 متر
ارتفاع:37/2 متر
خدمه:4 نفر
تسلیحات:توپ 120 میلی متری،دو مسلسل 7/12 ضد هوایی و هم محور
سرعت:70 کیلومتر در ساعت

خودرو زرهی سی.وی-90

خودرو زرهی سی.وی-90
زرهپوش سی.وی-90 خانواده ای از خودروهای زرهی سبک را تشکیل می دهد که حاصل کوشش مشترک شرکتهای "بی.آ.ئی سیستمز" و "سآب-بوفورس" می باشد. در تقسیم کاری که این دو شرکت عظیم تسلیحاتی برعهده گرفته اند ساخت بدنه به بی.آ.ئی سیستمز و ساخت برجک به سآب-بوفورس واگذار شده است.

توسعه این زرهپوش با اعلام نیاز نیروی زمینی سوئد به یک زرهپوش با توانایی تحرک بالا در ابعاد استراتژیکی و تاکتیکی در سال 1984 آغازشد. هدف این برنامه ساخت زرهپوشی بود که قابلیت بقا و حفاظت بالایی داشته باشد و بتواند نقش های دفاع هوایی و ضدتانک را نیز برعهده بگیرد. در آن زمان شرکت "هاگلنودز" ،که بعدها توسط بی.آ.ئی سیستمز خریداری شد، در پی توسعه یک زرهپوش پیشرفته بود. 5 پیش نمونه آزمایشی از زرهپوشهای ساخت هاگلنودز در طی سالهای 1988 تا 1991 تحت آزمایشهای گسترده ای از سوی ارتش سوئد قرارگرفتند.

تولید انبوه سی.وی-90 در سال 1993 آغاز شد و تا کنون بیش از 1170 دستگاه از انواع گوناگون آن سفارش داده شده است. تا کنون کشورهای سوئد(509دستگاه)، نروژ(104دستگاه)، سویس(186دستگاه)،هلند(192دستگا� �)،دانمارک(4 5دستگاه) و فنلاند(102دستگاه) این خودرو را به خدمت گرفته اند. لهستان برای ساخت یک نمونه آزمایشی از نفربر زرهی "بی.دابیلو.پی-40" یک برجک سی.وی-90 را خریداری کرد که البته طرح لهستانی ها از نمونه آزمایشی فراتر نرفت. کشورهای کانادا و بریتانیا نیز این زرهپوش را برای
خدمت در ارتشهای خود مورد ارزیابی قرارداده اند.

حفاظت
زره سی.وی-90 می تواند خدمه این خودرو را در برابر گلوله های زره شکاف 14.5 میلیمتری محافظت کنند. در هنگام ضرورت، زره تمام جوشکاری شده سی.وی-90 را می توان با انواع زره های اضافی تقویت کرد. این زره تقویتی می تواند سی.وی-90 را در برابر گلوله های 30 میلیمتری ضدزره محافظت کند. این زرهپوش سطح مقطع راداری کوچکی دارد و امضای حرارتی و صوتی آن اندک می باشد. سی.وی-90 به سیستمهای آتش خاموش کن خودکار و مقابله با حملات ش.م.ه مجهز شده است. فضای داخلی سی.وی-90 با یک لایه کولار پوشانده شده است تا حفاظت بیشتری برای خدمه تأمین شود.

انعطاف پذیری
از دید تسلیحاتی سی.وی-90 زرهپوشی فوق العاده انعطاف پذیر است که می توان آن را به انواع مختلف برجکها، تسلیحات، دستگاه های نشانه روی و سیستمهای هدایت آتش مناسب با نوع اهداف و عملیات مجهز کرد. خدمه سی.وی-90 عبارتند از فرمانده، راننده و توپچی. علاوه بر خدمه، هر دستگاه سی.وی-90 می تواند 8 سرباز را در درون خود جای دهد.

نمونه اصلی سی.وی-90 ،که در خدمت ارتش سوئد می باشد، به یک قبضه توپ 40 میلیمتری ال-70 ساخت بوفورس مجهز شده است. نمونه های صادراتی اغلب به یک قبضه توپ 30 میلیمتری مجهز شده اند. سوئد تعدادی از زرهپوشهای خود را به یک دستگاه دید در شب با دقت بالا مجهز کرده است.

در ماه مارس 2005 شرکت سآب سیستم توسط ارتش سوئد به عنوان مقاطعه کار اصلی توسعه یک سیستم مدیریت صحنه نبرد برگزیده شد. تحویل این سیستمها از سال 2008 آغازشده است.

تاریخچه عملیاتی
با آنکه سی.وی-90 اولین بار در سال 1993 وارد خدمت شد اما تا سال 2007 در یک رزم واقعی شرکت نکرد. در ماه نوامبر 2007 گردان دوم ارتش نروژ در افغانستان ،تحت نظارت سازمان ملل، وارد نبرد سنگینی با مهاجمین طالبان شدند و توانستند آنها را به عقب برانند. منابع نروژی تلفات طالبان را در حدود 45 تا 65 کشته و تعداد بیشتری مجروح ذکر می کنند. کمی بعد در استان بادقیس این نیروها در کمین طالبان گرفتار شدند که این درگیری بدون تلفات برای نیروهای نروژی گزارش شده است. در ژانویه سال 2010 یک دستگاه سی.وی-90 ارتش نروژ در افغانستان بر روی مین رفته و راننده آن کشته شد.

ارتش سوئد سی.وی-90 هایش را در جنگهای داخلی لیبریا به خدمت گرفته است. سوئد در بهار 2009 چهار دستگاه سی.وی-90 به افغانستان اعزام کرد. این خودروها دست کم دو بار با شورشیان درگیر شده اند.


در فوریه 2010 دانمارک 10 دستگاه سی.وی-90 به استان هلمند افغانستان اعزام کرد. این زرهپوشها در کنار زرهپوشهای پیرانها و تانکهای لئوپارد-2 دانمارکی عملیات می کنند. در آوریل همان سال، 2 دستگاه از سی.وی-90 های دانمارکی در اثر انفجار مینهای کنار جاده ای هدف قرارگرفتند. در هر دو مورد خدمه و سربازان درون زرهپوشها جان سالم به در بردند ولی زرهپوشها ،که چرخها و زنجیرشان آسیب دیده بود، برای بررسی بیشتر به کارخانه سازنده در سوئد فرستاده شدند. در روز هفتم آگوست 2010 یک دستگاه دیگر از زرهپوشهای دانمارک توسط مین کنار جاده ای کاملا منهدم شد. 2 نفر از خدمه آن کشته و 3 نفر مجروح شدند.

انواع
سی.وی-9030
ارتش نروژ از سال 1995 زرهپوش سی.وی-90 را به خدمت گرفته است. زرهپوشهای این ارتش به توپهای 30 میلیمتری خودکار بوشمستر مسلح شده اند. در سال 2003 قرار شد که 17 دستگاه از این زرهپوشها به روز شوند و با کیتهای ضدمین، دوربین دید عقب و سیستم خنک کننده هوای جدید مجهز شوند.
ارتش سویس سی.وی-90 های خود را با عنوان "تانک نارنجک انداز 2000" می شناسد. 186 دستگاه سی.وی-90 این نیرو بین سالهای 2002 تا 2005 وارد خدمت این ارتش شده اند. این زرهپوشهای به یک قبضه توپ 30 یا 40 میلیمتری بوشمستر مارک 44 مسلح شده اند و از یک دستگاه نشانه روی ضدهواپیما ساخت سآب و یک سیستم هدایت آتش دیجیتال بهره می گیرد. این سیستم هدایت آتش دارای یک نمایشگر برای هر یک از خدمه می باشد و می توان آن را با سیستم مدیریت صحنه نبرد کامل کرد.
فنلاند از سی.وی-90 هایی استفاده می کند که برجک آنها توسط شرکت "پاتریا"ی فنلاند ساخته شده است. قیمت هر یک از این زرهپوشها 2.67 میلیون یورو برآورد شده است.

در سال 2004 ارتش هلند 184 دستگاه سی.وی-90 مارک3 سفارش داد که قرار شد نصب برجک و مونتاژ نهایی آنها در شرکت "وان هالترن متال" هلند انجام شود. این زرهپوشها به یک قبضه توپ بوشمستر 35 میلیمتری، یک جایگاه فرمانده بر روی سقف برجک، و دستگاه نشانه روی دید در شب/روز نسل سوم مجهز شده است. حفاظت این زرهپوشها در برابر حملات از بالا و مینها تقویت شده است. در سال 2005 شرکت تالس برای ساخت دوربینهای دید در شب زرهپوشهای ارتش هلند انتخاب شد. هر زرهپوش برای ارتش هلند 5.06 میلیون یورو هزینه دربرداشته است.

خمپاره انداز
پاتریای فنلاند توانسته است در مقاطعه ای برنده شود که به موجب آن باید تعدادی از زرهپوشهای سی.وی-90 سوئد را به خمپاره انداز پیشرفته "آموس" مسلح کند. آموس از دو خمپاره انداز 120 میلیمتری هم محور تشکیل شده است که برجک آن می تواند 360 درجه بچرخد. سیستم هدایت آتش کامپوتری آموس به آن اجازه می دهد که به صورت مستقیم و غیرمستقیم شلیک کند. انواع گوناگونی از مهمات را می توان در آموس بکارگرفت. مهمترین آنها، گلوله های باهوش "استریکس" هستند که توسط شرکت ساب-بوفورس سوئد ساخته شده اند. گلوله های استریکس دارای یک سنسور مادون قرمز هستند و می توانند پس از شلیک به جستجوی هدف خود بپردازند. برد این گلوله ها 5000 متر است.خمپاره انداز آموس در سال 2002 یکی از گزینه های اصلی ارتش آمریکا برای "برنامه سیستم رزمی آینده" این نیرو بوده است. در جولای 2006 قرارداد ارتش سوئد و پارتیا بسته شد و قرار است که سی.وی-90 های مسلح شده به خمپاره انداز آموس در سال 2011 تحویل این نیرو داده شوند. این خمپاره انداز بر روی زرهپوش فنلاندی "اکس.آ-200" نیز نصب شده است.

سی وی 90 به همراه خمپاره انداز آموس

تانک سی.وی-90
آخرین نمونه های زرهپوش سی.وی-90 به برجکهای ساخت هاگلنودز مجهز شدند. این برجکها دارای یک قبضه توپ 120 میلیمتری ساخت سویس می باشند. ساخت سیستم هدایت آتش این توپها برعهده سآب گذشته شده است. این تانک به سیستم اخطار قفل و نزدیک شدن موشکهای راداری یا لیزری می باشد. یک سیستم اختلال الکترونیک فعال و یک سیستم راداری کشف پرتابه های با مسیر منحنی حفاظت تانکهای سی.وی-90 را تکمیل می کنند. برجک این تانکها از طرحی رادارگریز بهره می گیرند. نواخت شلیک این توپ بدون خان به 14 تیر در دقیق بالغ می شود. گونه دیگری از سی.وی-90 به یک قبضه توپ 105 میلیمتری خان دار مجهز شده است تا به عنوان شکارچی تانک بکارگرفته شود.

سی.وی 90 مهجزب به توپ 105 میلیمتری ضدتانک

زرهپوش ضدهوایی
از سال 1995 ارتش سوئد تعداد 27 دستگاه زرهپوش سی.وی-90 مجهز به توپ ضدهوایی را به خدمت گرفته است. این زرهپوشها به یک دستگاه رادار اکتشافی ساخت تالس مجهز شده اند که می تواند اهداف را ارزیابی و بر اساس میزان تهدیدشان آنها را اولویت بندی کند. این زرهپوش می تواند با اهداف در ارتفاع پست و حداکثر تا فاصله 4000 متر درگیر شود. سیستم نشانه روی "یو.تی.آ.آ.اس" ساخت سآب به همراه یک نمایشگر گرمایاب، فاصله یاب لیزری و سیستم هدایت آتش کامپیوتری می تواند توپ ال-70 را بر روی اهداف قفل کند.

سی وی 90-40 ضدهوایی

زرهپوش شناسایی
یک سیستم نشانه روی دقیق به همراه فاصله یاب لیزری و تجهیزات بهبود یافته ارتباطی و ناوبری سی.وی-90 را به یک زرهپوش شناسایی خط مقدم درجه یک تبدیل کرده اند. این زرهپوش به برجکی با یک قبضه مسلسل 7.62 میلیمتری مسلح شده است.

زرهپوش فرماندهی
یک گونه دیگر سی.وی-90 زرهپوش فرماندهی است که به انواع تجهیزات ارتباطی "سی-3" مجهز شده است. این زرهپوش نیز از یک قبضه مسلسل چندمنظوره 7.62 میلیمتری بهره می گیرد.

سی.وی90 در نقش خودرو فرماندهی

زرهپوش تعمیراتی
زرهپوش تعمیراتی سی.وی-90 دارای 4 نفر خدمه بوده و می تواند تا باری به وزن 72 تن را به همراه خود یدک بکشد. برجک این زرهپوش نیز به یک قبصه مسلسل 7.62 میلیمتری مسلح شده است. سی.وی-90 در نقش زرهپوش تعمیراتی به دو دستگاه وینچ هیدرولیک وی یک جرثقیل مجهز شده و یک بیل مکانیکی در جلوی آن نصب شده است.

سی.وی 90 به عنوان خودرو تعمیراتی با جرثقیل و بیل مکانیکی

سی.وی-90 مشخصات
وزن 26تن
طول 6.47
عرض 3. 01
ارتفاع 2.5
خدمه 3نفر+8 سرباز
تسلیحات 1 قبضه توپ 40 میلیمتری بوفورس
یا 1 قبضه توپ 30 میلیمتری بوشمستر
1 قبضه مسلسل 7.62 میلیمتری
موتور 1 دستگاه موتور 8 سیلندر اسکانیا
قدرت 550اسب بخار
نسبت قدرت به وزن 23 اسب بخار/تن
برد عملیاتی 320 کیلومتر
سرعت 70 کیلومتر بر ساعت

تانک چیفتن

تانک چیفتن
تاریخچه:

تانک چیفتن (Chieftain)طراحی تکمیلی از ارتقای نمونه تانک های ‏Centurion‏ است که در دوران بعد از ‏جنگ جهانی دوم ساخته شد .انگلیسی ها در طول دوران جنگ متوجه شدند که ‏تانکهایشان در مقایسه با سایر تانک ها از حفاظت و شلیک مناسبی برخوردار نیست واین ‏مساله منجر به افزایش میزان تلفات وخسارات در هنگام رویارویی باتانک های پیشرفته ‏غربی دیگر می گردید .

اگرچه تانک های ‏Centurion وسایل نقلیه دردسترسی بودند ، با این حال ‏اتحاد جماهیر شوروی در اواسط دهه 1950 تانک سنگین ‏T-10‎‏ را ساخت .‏‎ ‎تانک ‏Conqueror‏ در مقابله با ‏T-10‎‏ ساخته شد ولی انگلیس هنوز هم به طرح های جدیدتری ‏نیاز داشت . به همین دلیل کشورهایی مانند آلمان غربی و فرانسه به دنبال اولین نمونه ‏های سبک ازتانک های 1960 بودند .

تانک های چیفتن طراحی گردید تا بتواند حفاظت ‏مناسبتری را تامین کند و همچنین بتواند به توپ های 120 میلیمتری مجهز شود . بعدها ‏قابلیت تحرک تانک های سنگین کاهش پیداکرد . می توان گفت که این مساله اصلی ترین ضعف تانک های چیفتن بوده است . این مساله نهایتا به بروز محدودیتـهایی در توان ‏موتورهای تانک منجر گـردیـد . موتور درنـظر گرفته شـده برای این تـانک از مسیرهای ‏چندگانه ای برای تغذیه سوخت برخوردارند ولی با این حال میزان خروجی که به دست ‏می دهند از حد انتظار بسیار پایین تر است.‏

طراحی تانک
طرح چیفتن شامل بدنه و برجک سنگین و شیب دار می باشد تا در موقعیت های ‏سراشیبی(تا 30 درجه شیب) ، مناسب ترین تکیه را داشته باشد . درایورهای تانک در ‏هنگام سرازیری به صورت خمیده درمی آیند که این امر باعث کاهش ارتفاع تانک می ‏شود . در سمت چپ برجک چراغ های جستجوی ماوراء قرمز در محفظه زرهی قرار ‏دارند . سیستم ترمز مشابه نمونه های ‏Horeman و برای حفاظت از حرکت و تامین ‏حفاظت در برابر حملات شدید دارای صفحات جانبی بود .‏

چیفتن به مانند رقبای اروپایی خود ، بازار صادرات خوبی را به ویژه در خاور میانه به دست ‏آورد . چیفتن ثابت کرد که توانایی نبرد و همچنین ارتقاء توسط تجهزات اضافی را داراست . ‏تانک های چیفتن تا اوایل دهه 1990 ارتقا یافتند و جایگزین تانک های ‏Challenger شدند . ‏آخرین نسخه چیفتن تا 1995 توسط ارتش انگلیس استفاده شد و متشکل از زرهstillbrew ‎ بود و نام خود را از ‏Col still‏ و‏John Brewer‏ عضو سازمان مهندسی و وسایل نقلیه زرهی ‏‏(‏MVEE‏) گرفته بود . آخرین نسخه چیفتن ازیک سیستم هدایت شلیک(‏IFCS‏) و دید نظارتی ‏توپچی (‏TOGS‏) پیشرفته استفاده می کرد .‏

اولین مدل چیفتن در سال 1967 معرفی گردید و حداقل به شش کشور صادر شد که ‏شامل ایران ، کویت ، عمان و اردن می باشد . بیشترین فروش خارجی این تانک متعلق به کشور ایران بود که ‏تعداد 1000 تانک چیفتن یا ‏MK5(P)‎‏ را پیش از انقلاب وارد کرد و بنابراین اصلی ترین تجربه ‏جنگی این تانک در جنگ ایران وعراق در سال های 1980 تا 1988 بوده است.‏

بهینه سازی
یک تیر بارM2HB‏(برونینگ) کالیبر 0.50 هم محور لوله توپ بر روی تانک های چیفتن اولیه و برخی ‏تانک های اصلاح شده نصب گردید . ایران وکویت تیربارهای کالیبر0.50 را حفظ کردند . گلوله ‏های ‏HESH‏ در تفنگ تانک قابل استفاده است و به عنوان گلوله نافذ به کار می روند . ایران ‏توانسته است که در این تانک از یک سیستم تهویه هوا برای عبور از زیر آب تاعمق پنج ‏متر برروی این تانک نصب نماید .

‏
انواع مختلفی از سیستم های هدایت آتش و سایت های حرارتی در تانک های چیفتن ‏وجود دارد . 324 تانک چیفتن با سیستم های حرارتی ‏TOGS‏ بهینه سازی گردیده اند .‏
دور بین های حرارتی ‏‎1R26‎‏ می توانند به همراه دوربین های دید در شب ‏‎1R18‎‏ استفاده ‏شوند و می تواند با فرمت ‏TOGS‏ رقابت کنند .‏
حسگر های ‏GECقسمت های مختلفی دارند ، مانند :‏
حسگرهای حرارتی تانک ، ترمینالهای حسی چند منظوره و دور بین های دید در شب ‏SS100/110‎، یک سیستم بهینه سازی شده تسلیحات که دارای توپ ‏L30‎کالیبر ‏‎120‏میلیمتری است که درتانک های ‏CHALLENGER 1 ‎‏ استفاده شده بود ، در برنامه های ‏بهینه سازی تانک های چیفتن به کار گرفته شده است.

چیفتن ‏MK5‎
در جدید ترین تانک های تولید شده ، موتور ، سایت و سلاح های کمکی توسط سیستم ‏NBC ‎‏ اصلاح گردیده است . ‏MK6-11‎بهینه شده مدل های قدیمی تر چیفتن است و دارای ‏سیستم ‏IFCSمی باشد .‏MK11‎و ‏MK12‎‏ شامل سایت دیده بانی توپخانه (‏TOGS‏)می باشد .‏
خلید/ شیر 1‏:
مدل اردنی شامل سلاح و برجک و کالبد تانک چیفتن می باشد اما چرخ دنده های ‏گردشی و موتور بهینه شده ‏Challenger 1 ‎‏ را به کارگرفته است . سیستم هدایت آتش ‏پیشرفت هایی را نیز داشته است و شامل یک کامپوتور محاسبه بالستیک جدید می شود.‏
دیگر وسایل نقلیه پشتیبانی که بهینه شده تانک ها هستند ، شامل بلدوزرها ، پدافند ‏هوایی ، مین روب و سیستم های توپخانه است.

تسلیحات
مدل -استقرار- نوع مهمات
توپ ‏‎120‎‏ میلیمتری مدل ‏L11A5‎‏- تغذیه دستی با برجک گردان -64 گلوله از نوع ‏APFSDA-T-HESH
‎ ‎تیربار 7.62 مدل ‏L8A1‎‏ هم محور با لوله توپ اصلی -6000 گلوله‏
تیربار 7.62 مدل ‏L37A1‎‏ گردان برروی برجک -200 گلوله


سیستم های هدایت آتش:
سیستم کنترل آتش : قابلیت شلیک در حال حرکت تمرکز برروی هدف
ثبت کننده مرکزی :2 محور‏
مسافت یاب لیزری : مدل یاک
جویند مادون قرمز : دارد

مشخصات فنی تانک چیفتن مدل ام کا 5 (‏MK5‎‏)‏
کشور سازنده : انگلستان
رده وسیله زرهی : تانک متوسط
تاریخ ورود به خدمت : 1967 میلادی‏
تعداد خدمه : 4 نفر(فرماند-توپچی-گلوله گذار-راننده)‏
وزن : 51 تن‏
ابعاد(طول،عرض،ارتفاع) : 10.795 * 3.51 * 2.9 متر‏
موتور : 750 اسب بخار دیزلی‏
برد عملیاتی : 400-500 کیلومتر‏
سرعت اقتصادی در جاده : 48 کیلو متر در ساعت‏
عمق قوطه وری : 1.1 متر(5 متر برای مدل بهینه شده در ایران با ‏لوله های هواکش)‏
نیروی وارده وزن بر سطح : 900 گرم بر هر سانتی متر مربع‏
قطر زره در ضخیم ترین قسمت : 300 میلیمتر
سیستم ‏NBC‏ : دارد
اختفاء دور : دارد

اشنایی با نفربر ACV-15 ساخت ترکیه

نفربر شنی دار زرهی  ACV-15 طراحی و تولید شده توسط کارخانه ترکیه ای FNSS است که برای رفع نیاز ارتش ترکیه به یک نفربر زرهی در کلاس 13 تا 15 تنی است ACV -15با وزن مبارزه ای متوسط قابلیت تحرک بالایی در همه نوع زمینی را دارد و قابلیت انجام عملیات ابی - خاکی در رودخانه ها و دریاچه ها می باشد .

از شاسی این خودرو به عنوان پایه در دیگر محصولات خانواده ACV مثل امبولانس - خمپاره انداز و .... هم استفاده شده است .کارخانه FNSS  از خانواده ACV برای ترکیه و صادرات به کشورهای مالزی - فیلیپین و امارات 2249 عدد از این خانواده را تولید کرده است .

طراحی و حفاظت

بدنه ACV -15 از زره آلومینیوم جوش داده شده با یک لایه اضافی از زره فولاد ورقه ورقه بر روی بدنه ساخته شده است. که این خودرو را در برابر آتش سلاح های کوچک 14.5mm AP و 3 کیلوگرم مواد منفجره ( 8kg اختیاری(اپشن های مختلفی مشتریان می توانند سفارش دهند)  حفاظت می کند.محل حضور فرمنده و راننده در جلو و اتاقک حمل سربازان با طرفیت 8 نفر در عقب تعبیه شده است و دارای رمپ هیدرولیک هم چنین دو محفظه سوخت زرهی در قسمت عقب خودرو برای توزیع وزن و ایمنی خدمه واقع شده است.

پنج پورت شلیک، دوتا در هر طرف بدنه و یکی در سطح شیب دار در عقب وجود دارد. ودارای یک پریسکوپ برای مشاهده اشیاء روی سطح اب در روز است. این نفربر را با سیستم حفظت در برابر حملات ش م ه -  دوربین حرارتی راننده - نمایشگر داخلی - و پرتاپگر نارنجک دودزا و ... می توان مجهز کرد .

مشخصات :

جنگ افزار : یک مسلسل 12.7mm , توپ 25 میلی متری

فاصله از زمین : 40 سانتی متر

تعلیق : میله پیچشی

ظرفیت سوخت : 416 لیتر

خدمه : 3 + 8 سرباز

سیستم برق : 24 ولت

شنی : عرض: 381mm طول: 2.68m

انتقال : آلیسون X200-4 با 4 دنده  جلو و یک معکوس

وزن مبارزه : 12،929 کیلوگرم

سرعت : 65 کیلومتر / ساعت mximum سرعت در جاده - 6.3km / h در آب

موتور :  دیترویت دیزل 6V53T

توان خروجی موتور : 350 اسب بخار

ابعاد :

طول: 5.26 متر عرض: 2.82 متر ارتفاع: 2.69 متر

محدوده : 490 کیلومتر

عبوراز گودال : 1.83 متر

مانع عمودی : 75 سانتی متر

شیب های جانبی : 30٪

شیب : 60٪

انواع :

خمپاره انداز120 میلی متری   ACV-15 SPM

خمپاره انداز81 میلی متری   ACV-15 SPM

ACV-15 ARV Armoured Recovery Vehicle

ACV-15 AIRDEFENCE دارای  پرتاپگر موشک زمین به هوا

ACV-15 Anti-Tank دارای یک پرتاپگر ضد تانک

امبولانس ACV-15

ACV-15 TOW دارای پرتاپگر موشک ضد تانک تاو

---

منبع : میلیتاری

مترجم : mohammad area51

منبع اصلی :www.armyrecognition.com

نفربر چند منظوره ی "Lazar 2"

نفربر چند منظوره ی "Lazar 2" ساخته ی شرکت "Yugoimport" صربستان می باشد که برای اهداف مختلف و به صورت "8×8" طراحی و ساخته شده است .


طراحی

خودرو زرهی Lazar 2" 8X8" دارای تغییرات بنیادی در مفهوم و همچنین راه حل های فنی اجرا شده در مدل کاربردی از یک وسیله نقلیه نظامی است. این تغییرات باهدف هماهنگی بیشتر در کاراکتر اصلی این خودرو با روند بین المللی ایجاد شده برای گسترش خانواده ی وسایل نقلیه ی زره پوش چند منظوره از این نوع انجام شده است.

اولین خودروی مفهومی ساخت این شرکت به نام "Lazar" ، دارای ترکیبی از ویژگی های "MRAP" و "MRAV" (خودرو زره پوش چند منظوره) بود در حالی که خودروی "Lazar 2" نزدیک به طرح "MRAV" ها می باشد.

 با توجه به سیستم تعلیق مستقل و مجزا، این اجازه را به "Lazar 2" می دهد تا به راحتی تحت نقش های مختلف در هر پلت فرمی سفارشی شود که منظور از این امکان توان نصب و راه اندازی انواع مختلف سلاح بر روی این وسیله نقلیه است .

این خودرو همچنین به یک سطح شیب دار در عقب برای ورود و خروج آسانتر مجهز شده است (که البته در تصاویر مشخص نیست) و دارای دو درب است و البته سطح شیب دار برای مواقع اضطراری تعبیه شده است .

همچنین دارای ویژگی هایی از قبیل درب جداگانه برای راننده و فرمانده ، واقع در سمت راننده و پنج پنجره ثابت ضد گلوله با پورت مخصوص شلیک در هر طرف خودرو و دو پورت در قسمت عقبی خودرو است که این اجازه را به نیروهای داخل خودرو می دهد تا به آگاهی و در موقعیتی برتر با اهداف بیرونی درگیر شده و در امنیت کامل قرار داشته باشند .

راننده این خودرو با دسترسی به پنج دوربین که در اطراف این خودرو نصب شده، دارای دید "360 درجه" از میدان نبرد می باشد که از این پنج دوربین دو تا در مقابل راننده قرار گرفته است و دو عدد برای پوشش دو طرف خودرو در کناره ها و یکی در عقب خودرو نصب شده است . همچنین در پیکربندی این خودرو " سه صندلی برای نفرات خدمه و نه صندلی برای سربازان در نظر گرفته شده است .


قدرت تحرک

این خودرو برای حصول اطمینان از تحرک بالا حتی در زمین های ناهموار توسط یک موتور با قدرت "500اسب بخار" تقویت شده که دارای محور تعلیق مستقل برای هر یک از چرخ های "8X8" خود می باشد .


سیستم حفاظتی

حفاظت زرهی این خودرو مربوط به سطح چهارم در استاندارد "STANAG" ناتو می باشد که شامل مقاومت در مقابل کالیبر "14.5mm" ضد زره می شود ضمن اینکه هنوز آلیاژ به کار رفته برای محافظت از این خودرو افشا نشده است.

ویژگی های ویژه

ویژگی های زیر را خریداران می توانند در هنگام عقد قرارداد به امکانات این خودرو اضافه کنند.

تهویه مطبوع با کمپرسور پر فشار سیستم CBRN برای حفاظت در برابر انتشار مواد سمی و شیمیایی در محیط

رادیو "VHF" با "UMR" با توان 15 واتی

سیستم اطلاعات فرماندهی یکپارچه و به هم پیوسته با ویژگی هایی از قبیل ارتباطات رمزگذاری شده بین نیروها، نقشه های GPS و طراحی میدان جنگ

مرکز کنترل از راه دور با سلاحهایی اعم از "12،7 میلی متر" تا "30 میلی متری" و از جمله سنسور "loadout" کامل به همراه سیستم "LIDAR" و "IR" و همچنین دستگاه های حرارت یاب و تثبیت نوری .

علاقه مندان

اولین پیش نمونه تولید شده در سال "2013" درنمایشگاه های بین المللی سیستم های دفاعی و تجهیزاتی ارائه و مورد استقبال گسترده واقع شد که این پیش نمونه ی تولید شده توسط "Yugoimport SDPR" در مجتمع سیستم های جنگی این شرکت واقع در "Velika" پلانا در کشور صربستان تولید می شود. در زمان بررسی این طرح در نمایشگاه اعلام شد که برای اولین بار 3 دستگاه "Lazar 2" به کشور پاکستان فروخته خواهد شد.

مشخصات و توانمندی ها :

نوع : نفربر زرهی "MRAV"

سازنده: صربستان

طراح : شرکت "SDPR"

تاریخ تولید: سال "2013"

کارخانه تولید کننده: مجتمع سیستم های جنگی در Velika پلانا، صربستان

وزن : 28،000 کیلوگرم

طول: 7.82 متر

عرض: 2.85 متر

ارتفاع: 2.32 متر

خدمه: 3 نفر (+9 سرباز)

سطح زره:استاندارد چهارم "STANAG"

جنگ افزاراول: 30 میلیمتری "autocannon"

جنگ افزار دوم :اسلحه ی 7.62 میلی متری

نوع موتور: دیزل 500 اسب بخار (370 کیلو وات)

سیستم تعلیق: 8×8 دارای سیستم تعلیق مستقل

برد عملیاتی : 800 کیلومتر و یا (500 مایل)

سرعت: 100 کیلومتر در ساعت و یا (62 مایل در ساعت)

---

پست مرتبط :

آشنایی با نفربر زرهی Lazar

---

مترجم : مجتبی کیا

منبع : ارتشی دات کام

رونمایی از خودروی پشتیبانی تانک "Terminator-2"

شرکت Uralvagonzavod روسیه در یک سورپرایز برای بازدیدکنندگان نمایشگاه تسلیحات نظامی روسیه در Nizhny Tagil ، ارتقای جدید خودروی پشتیبانی زرهی خود را با نام BMPT-72 شناخته شده و بلافاصله لقب Terminator-2 را دریافت کرده ، رونمایی کرد.

بنابر گزارش خبرگزاری ریانوستی ، خودروی پشتیبانی BMPT-72 که در پایه ی شاسی تانک معروف T-72 تولید شده ، دارای ارتقاهایی نسبت به مدل BMPT (موسوم به Terminator) در زمینه ی سیستم کنترل آتش و افزایش حفاظت جنگ افزارهای روی برجک از جمله استفاده از دریچه های زرهی برای سایت های دیده بانی میباشد.

شرکت uralvagonzavod در بیانیه ی مطبوعاتی خود همزمان با رونمایی از این جنگ افزار اعلام کرد :"برتری اصلی BMPT-72 ، قابلیت کشورهای دارنده ی ناوگان تانک های T-72 برای ارتقا ارتش های خود به سطح مافوق مدرن با کمترین هزینه و تقویت ظرفیت ، تحرک ، حفاظت و تسلیحات خود بدون نیاز به خرید سیستم های جدید گرانقیمت است"

---

منبع : میلیتاری

مترجم خبر :‌ cheka

منبع اصلی : http://www.rianovost...rt-Vehicle.html

نفربر Boxer قدرت مشترک آلمان و هلند

نفربر زره پوش باکسر توسط آلمان و هلند ساخته شده است که دارای قابلیتهای فراوان چند منظوره و برای انجام عملیاتهای مختلف با استفاده از انواع سلاح های قابل نصب " ساخته و طراحی شده است.

این وسیله توسط گروه صنعتی "ARTEC GmbH" (شرکت فن آوری وسایل نقلیه زره پوش) تولید شده است.همچنین این برنامه تحت نظر "OCCAR" (سازمان همکاری های تسلیحات مشترک) اداره میشود.

مقر اصلی گروه صنعتی"ARTEC GmbH" شهر مونیخ آلمان می باشد. شرکت های اصلی و حامی این گروه صنعتی "Krauss-Maffei Wegmann" و "Rheinmetall" از آلمان و شرکت "Rheinmetall Nederland" ازهلند هستند.شرکتهای دیگری مانند"GTK" (سازنده ی وسایط نقلیه جنگی و زرهی)و شرکت"MRAV" (سازنده ی سلاح های چند منظوره)در این زمینه فعال هستند.

گذشته ی طرح

پروژه باکسر یک طراحی مشترک اروپایی با هدف تولید نسل بعدی وسایط نقلیه ی زره پوش می باشد. این پروژه در اصل به عنوان یک سرمایه گذاری مشترک بین کشورهای آلمان، بریتانیا و فرانسه آغاز شد،اما بعدها فرانسه این برنامه را در سال "1999" رها کرد و به دنبال طرح خود بنام "VBCI" رفت . با این حال و در اوایل سال "2001" هلند با امضای تفاهم نامه ای و بجای فرانسه به این پروژه پیوست .

در جولای سال "2003" مدت کوتاهی پس از آغاز جنگ عراق، وزارت دفاع بریتانیا قصد خود را برای خروج از برنامه باکسر و تمرکز بر روی آینده ی سیستم اثر سریع "FRES" اعلام کرد.

هر یک از شرکای این برنامه (از جمله انگلستان) چهار نمونه ی اولیه ی تولید شده را تا جولای سال "2004" دریافت کردند . اولین پیش نمونه ی تولید شده در سال "2002" به آلمان تحویل داده شد و مورد ارزیابی و تست های مختلف توسط این کشور قرار گرفت .

همچنین اولین نمونه ی هلندی در اکتبر 2003 تحویل این کشور شد اما دریافت تعداد سفارش داده شده ی این محصول که برای سال "2004" برنامه ریزی شده بود، با ایجاد تغییرات متعدد در طراحی و همچنین به دلیل مشکلات سیاسی تا سال "2008" به تعویق افتاد .

هلند به حدود "400" زره پوش باکسر نیاز داشت تا ضمن جایگزینی با "M577" های قدیمی خود به حمایت و پشتیبانی از "YPR -765" های خود در ارتش سلطنتی هلند بپردازد که بعدها با سفارش خرید "200"زره پوش از این نوع توسط هلند در پاییز سال "2006" موافقت شد.

در 13 دسامبر "2006" پارلمان آلمان طرح تصویب خرید "272" زره پوش باکسر را برای ارتش آلمان به اجرا گذاشت تا جایگزین خودروهای زرهی "M113" و "FUCHS TPz 1" کند. این کشور وقتی که طرح خرید "FUCHS TPz 1" که تا سال "2020" قرار بود ادامه پیدا کند را منسوخ کرد،با جدیت بیشتری طرح باکسر را دنبال نمود .

تا کنون،سفارش خرید حدود "600"زره پوش باکسر برای ارتش آلمان برنامه ریزی شده است .نمونه ی کامل شده ی زره پوش باکسر برای اولین بار در 23 سپتامبر سال "2009"، رسما در دفتر دفاع آلمان فدرال به قسمت فناوری و تدارکات ارتش آلمان "BWB" تحویل داده شد .

این کشور در بهار سال"2011" اولین تعداد از این نوع و تولید آلمان با نام "FLW200" و مجهز به سامانه های ایستگاه کنترل سلاح از راه دور و همچنین مجهز به مسلسل های "M2QCB" و "H&K" را به گردان های پیاده نظام"292" و "231" برای آموزش و اعزام نیرو به افغانستان در نیمه دوم سال"2011" تحویل داد.همچنین در ژوئن "2007" طرح باکسر مجددا برای برنامه ی "FRES" بریتانیا در نظر گرفته شد.

طراحی

نفربر زره پوش باکسر یک هشت چرخ "MRAV" است و به عنوان کوتاه ترین نوع معاصر نیز شناخته می شود . نوع مبارز این رزه پوش با وزن 33 تن، آن را در حدود 10 تن سنگین تر از بسیاری دیگر از زره پوش های معاصر در همان نقش میکند.این وسیله برای انجام انواع ماموریت ها با حداکثر انعطاف پذیری طراحی شده است که به همین دلیل توانایی انجام ماموریت های مختلف و در شرایط آب و هوایی مختلف را دارد.

همچنین توانایی تخصصی ماموریت های محوله که در مدل های دیگر کشورها نمی توان در یکجا جمع کرد از دیگر نشانه های برتری این محصول است .ضمنا این خودرو از پایه دارای ظرفیت مستقل است و این ظرفیت ها و توانمندی ها را می توان در یک ساعت جابجا کرد بطوری که هر قسمت از ظرفیت ها دارای یک سلول ایمنی اولیه با یک طبقه سه گانه می باشد .

ظرفیت های تعریف شده

زره پوش نفربر

خودروی پیاده نظام

سیستم خمپاره انداز 120mm

پست فرماندهی

امبولانس

لجستیک

تعمیرگاه خسارت های میدان نبرد

پلت فرم احتمالی ارتش آلمان در آینده تجهیز این زره پوش به سیستم ضد هوایی توسط موشک های "LFK NG" و سیستم تفنگ"MANTIS"می باشد .

همچنین زره پوش باکسر به دلیل استفاده از درجه ی بالای استاندارد، دارای کارآمدی بی نظیر و راحتی خدمه در حین ماموریت است و قادر به جابجایی هوایی توسط هواپیمای ترابری/ تاکتیکی"A400M" می باشد.

حفاظت

پوسته اولیه ی این خودرو از فولاد سخت است و مانند ساندویچ توسط زره های لایه به لایه احاطه شده است که سه عنصر برای به دست آمدن این ترکیب با هم چفت و بست شده است .

زره های استفاده شده در این دستگاه ترکیبی از سرامیک و فولاد است اما قرار است نسخه های آینده ی این زره پوش که به راحتی می توان از آن به عنوان وسیله نقلیه هم استفاده کرد دارای جنس بدنه ی مقاوم در برابر بمب خوشه ای و مین های ضد نفر و سیستم پیشرفته حرارتی، رادار، و تکنولوژی اختفا صوتی مجهز شوند.

مشخصات و توانمندی ها

سازندگان: آلمان و هلند

وزن: 25.2 تن تا 33 تن (متغیر و بسته به مدل)

طول: 7.88 متر

عرض: 2.99 متر

ارتفاع: 2.37 متر

خدمه :3 نفر با قابلیت اضافه شدن 8 نفر

زره : کامپوزیت "AMAP"

جنگ افزار

درایو پرتاب نارنجک اتوماتیک "40mm" و یامسلسل سنگین 12.7 میلی متر"M3M"

موتور: دیزل "MTU V8 199 TE20" دارای 530 کیلو وات قدرت "711 اسب بخار"

سیستم تعلیق: 8X8

برد: 1،100 کیلومتر (684 مایل)

سرعت: 103 کیلومتر در ساعت (64 مایل در ساعت)

---

مترجم : مجتبی کیا

منبع : ارتشی دات کام

اشنایی با Avv ، خودروی زرهی دو زیست!

بسیاری از تانک ها و خودرو های رزهی امروزی مانند نفربرهای زرهی BTR روسی و M113  آمریکایی به صورت بالقوه توان عملیت آبی خاکی را دارند. Amphibious Assault Vehicle یا خودرو زرهی آبی خاکی یکی از شاخص ترین زره پوش های آبی خاکی است که امروز توسط تفنگ داران دریایی استفاده می شود. این نفربر توان حمل 30 تن بار یا 21 سرباز مسلح را همراه سه خدمه خود را دارد.

AVV می تواند با سرعت 18/2 کیلومتر بر ساعت روی آب حرکت کند و نیروی آن توسط دو واترجت در انتهای بدنه تامین می شود. پمپ های پیشران این خودرو زرهی میتوانند 52990 لیتر آب را در دقیقه به بیرون پمپ کند.ضمنا این خودرو زرهی به استثای جت های خود می تواند اندکی نیروی پیشران از چرخش شنی های خود به دست آورد.

AVV بر خلاف اغلب نفربرهای زرهی بیشتر ارتفاع بدنه اش در آب فرو می رود ؛ از این رو دید کمی بر سطح آب دارد. برد خشکی نفربر 480 کیلومتر است و کاربرد اصلی آن زمانی است که می خواهند سرباز های مسلح را برای عملیات مستقیما از ناو های بزرگ پیاده کنند.

سرنشین	3
طول	7/9
عرض	3/3
ارتفاع	3/3
بیشترین سرعت روی خشکی	72 کیلومتر بر ساعت
بیشترین سرعت روی آب	13/1 کیلومتر بر ساعت

زره بدنه : بیشتر بدنه نفر بر برای مقاومت در برابر گلوله های سبک به حد کافی مقاوم است؛ اما در برابر کالیبرهای بالا شانسی ندارد.

دفاع : لانچرهای نارنجک دودزا در آرایش دو ردیف چهارتایی روی برجک قرار گرفته اند

برجک : برجک تیربار نفربر می تواند مانند تانک تا 360 درجه بچرخند؛ در عین حال میدان دید به مراتب بیشتری هم دارد.

شنی : به لطف شنی ها AVV  می توانند در هر وضعیتی حرکت کند؛ هر چند که نهایت سرعت آن به 72 کیلومتر در ساعت محدود شده است.

توان آتش : یک تیر بار کالیبر 50 و یک نارنجک انداز 40 میلی متری روی برجک نفر بر وجود دارد.

"ذوالفقار 4" جدیدترین دستاورد نیروی زمینی ارتش

ذوالفقار 3

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز دشمنی استکبار جهانی، دشمن با تصور از آسیب‌پذیر بودن نظام نوپای جمهوری اسلامی ایران صدام را به تجاوز علیه کشورمان وا داشت.

در ابتدای جنگ تحمیلی با اعمال تحریم ابرقدرت‌ها علیه کشورمان، نیروهای مسلح در زمینه‌های مختلف نظامی با مشکلاتی مواجه بودند اما با رهبری مدبرانه امام راحل(ره) و حمایت‌های هوشمندانه مقام معظم رهبری(مدظله العالی) و تقویت روحیه و اعتماد به نفس جوانان تجهیزات نظامی فعال و به‌روز شد.

تانک اصلی میدان نبرد، ام-60 پاتن به همراه تانک ام-48 پاتن جزو خودروهای زرهی سنگین ارتش ایران در عمده سال‌های پیش از انقلاب بود. این تانک که از ام-48 الگوبرداری شده بود، جزو تانک‌های مهم بخشی از دوران جنگ سرد در کشورهای همسو با غرب بود.

این تانک از 1960 تا 1987 تولید شده و در کشورهایی چون آمریکا، ایران، مصر، ترکیه، بحرین، اردن، لبنان، عربستان سعودی، اسپانیا، پرتقال، تایوان، یمن عمان و چندین کشور دیگر وارد خدمت شد.

در ایران نیز حداقل 150دستگاه از نمونه آ-1 این تانک بکار گرفته شده است. این تانک به عنوان یکی از تانک‌های اصلی میدان نبرد در تمامی عملیات‌های مهم و بسیاری از عملیات‌های  دیگر در سال‌های به کار گرفته شده و نقش مفیدی در پشتیبانی از واحدهای عمل‌کننده داشت.

پس از پایان جنگ تحمیلی با تاکیدات مقام معظم رهبری بر استفاده بهینه از گنج جنگ و اخراج مستشاران خارجی از کشور، جرقه‌های خودکفایی و خوداتکایی در صنعت دفاعی و نظامی زده شد.

سازمان تحقیقات و جهادخودکفایی نیروی زمینی ارتش بعد از پیروزی انقلاب اسلامی حرکت‌های خود را برای خودکفایی و خوداتکایی آغاز کرد و توانست گام‌های بسیار بلندی بردارد.

یكی از دستاوردهای بزرگ جهاد خودكفایی این نیرو ساخت تانك ذوالفقار به عنوان عنصر اصلی نبرد زمینی است كه هر روز نسخه جدیدی از آن طراحی و تولید می‌شود.

هجده سال پیش وقتی که برای اولین بار تصاویر تانک ذوالفقار از تلوزیون ایران پخش شد، گمانه‌زنی محافل اطلاعاتی غربی و کارشناسان نظامی در مورد توانایی‌ها و ویژگی‌های این تانک آغاز و تا امروز که شاهد تولید نسل جدید تانک ذوالفقار هستیم ادامه دارد.

طراحی و ساخت این تانک نمایانگر احساس نیاز واحدهای نظامی ایران به سخت‌افزارهای جنگی قابل اطمینان و بومی بوده؛ اندیشه‌ای که بر پایایه تجارب زمان جنگ شکل گرفته است.

بی‌شک ایران در ساخت این تانک از تجارب سایر کشورها نیز بهره‌گیری شده است، اما با این حال هیچ کارشناس نظامی، ارزش‌های این تانک را منکر نمی‌شود.
در بسیاری از سایت‌های معتبر تانک "ذوالفقار" در رده تانک‌های مدرن جهان قرار دارد که این امر نمایانگر ارزش‌های فنی و نظامی این تانک ایرانی است.
ذوالفقار گذشته از شباهت‌ها و همسانی‌هایی که با برخی تانک‌های آمریکایی و روسی دارد، دارای طرحی کاملا بومی است که بر پایه فن‌‌آوری موجود در ایران به نتیجه رسیده و این خود مهمترین نقطه قوت ذوالفقار به حساب می‌آید.

بومی بودن یک فن‌آوری دارای ارزش‌های فراوانی از جمله داشتن چشم‌اندازهای پیشرفت و افزایش توان مهندسی در واحدهای فنی است مسئله‌ای که می‌توان آن را به عینه در روند تکامل تدریجی تانک ذوالفقار دید.

از نمونه‌های اولیه این تانک  تا جدیدترین مدل‌های ارائه شده جای پای نو آوری و ابتکار ایرانی به خوبی دیده می‌شود.

در اولین نمونه ارائه شده نشانه‌های تانک M60 آمریکایی قابل مشاهده بود، اما در نمونه ذوالفقار 3 این همخوانی‌ها کمتر به چشم می‌آید.

در ذوالفقار یک و 2 برجک تانک رگه‌هایی از T72 روسی را در خود داشت اما در ذوالفقار سه مهندسین ایرانی این یکسانی و همخوانی را به کمترین میزان ممکن کاهش داد.

در اولین نمونه‌های ذوالفقار، احتیاط و محافظه‌کاری مهندسان و کارشناسان ایرانی مشهود بود، زیرا طراحی آن گرچه زیبا ولی ساده صورت گرفته بود، اما در مدل‌های بعدی، رفته‌رفته این طراحی شکل بهتری به خود گرفته و به تانک‌های روز دنیا نزدیکتر شده است.

منابع اطلاعاتی غربی بر این باورند که کارشناسان روسی و برخی کشورهای شرق اروپا از جمله لهستان، ایران را در تکمیل این تانک یاری داده و فناوری مورد نیاز چنین کاری را فراهم ساخته‌اند، اما "امیر سرتیپ پوردستان" فرمانده نیروی زمینی ارتش، با اشاره به آخرین تغییراتی که در سامانه کنترل آتش EFSC3 و استاب‌لایزر تانک "ذوالفقار 4" صورت گرفته، این تانک را با یکی از پیشرفته‌ترین تانک‌های شرقی مقایسه کرده و گفته است: این تانک به مراتب توانایی‌های بالاتری از تانک‌های پیشرفته شرقی دارد.

احتمالا ذوالفقار نیز از یک موتور دیزل وی V  شکل با توانایی تقریبی 1000 اسب بخار استفاده می‌برد.

این میزان قدرت با توجه به وزن تانک که منابع ایرانی آن را چیزی در حدود 40 تن تخمین می‌زنند، سرعتی معدل 70km(کیلومتر بر ساعت ) را به ذوالفقار می‌دهد.

تانک ذوالفقار مجهز به سامانه دید در شب و سامانه تهویه هوا برای خارج کردن گاز ناشی از شلیک توپ است.

با توجه به اینکه منابع اطلاعاتی گزارش داده‌اند که صنایع نظامی ایران کار مقاوم‌سازی تانک‌های نیروی زمینی ارتش را در برابر حمله‌های میکروبی و شیمیائی آغاز کرده‌اند، احتمالا این تغییرات و بهسازی‌ها شامل حال مدل‌های جدید ذوالفقار نیز شده است.

برجک تانک ذوالفقار دارای سامانه برقی بوده و توپ 125mm ذوالفقار همانند تانک تی 72 به صورت خودکار مسلح می‌شود و تانک مجهز به مسافت‌یاب لیزری است.

تانک ذوالفقار از جنبه‌های فنی، کاملا بهینه شده و  دارای سامانه کنترل آتش پیشرفته رایانه‌ای و مسافت‌سنج لیزری مدرن است و فن‌آوری ساخت آن کاملا بومی شده که بنا به اعلام رسمی فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران پس از تصویب ستاد کل نیروهای مسلح در خط تولید انبوه قرار می‌گیرد.

ساخت تانک بومی ذوالفقار که تحت تاثیر پدیده انقلاب اسلامی صورت گرفته، سندی دیگر بر توانمندی دفاعی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از کشورهای سازنده تانک در جهان است.

جدیدترین تانک نظامی، یک مهاجم ۳۲ تنی با کنترل از راه دور

اگرچه بولدوزر مسلح محصولی تازه در مجموعه ابزارهای جنگی نیست، اما قابلیتی که Terrier را منحصر به فرد ساخته امکان کنترل از راه دور آن است. این ماشین جنگی با بیل جلو، بازوی مکانیکی خاکبرداری و سلاح های خوفناکش از فاصله یک کیلومتری قابل استفاده و کنترل کامل است.

شرکت انگلیسی Royal Engineers که تا چندی پیش بیشتر برای ساخت ماشین های سنگین راه سازی همچون لودر و بولدوزر با برند JCB مشهور بود، اکنون یک اسباب بازی تازه عرضه کرده است. این ابزار Terrier نام دارد. یک تانک/بولدوزر مسلح با قابلیت کنترل از راه دور که با سرعت ۷۲ کیلومتر بر ساعت از روی هر مانعی رد می شود. سرگرمی جالبی است! و البته با یک کارکرد ویژه: پاکسازی مسیر. 

 

با بیل غول پیکر بولدوزر در جلو، این اسباب بازی آهنی می تواند هر مانعی را در مسیر جاده از سر راه برداشته و حتی در جاهایی که جاده ای نیست، اقدام به راه سازی کند. بخش الحاقی سیستم پاکسازی مین Python هم به این تانک عظیم الجثه امکان داده تا با میادین مین دشمن، نبرد و بازی عادلانه ای داشته باشد. 

علاوه بر همه اینها، زره مستحکم در برابر حملات میکروبی، شیمیایی و هسته ای، نارنجک های دودزا و تیربار بلژیکی 7.62 میلیمتری، به این تانک اجازه می دهد در میانه میدان جنگی خونین هم، تمام وظایف محوله را به خوبی انجام دهد. 

 

اگرچه بولدوزر مسلح محصولی تازه در مجموعه ابزارهای جنگی نیست، اما قابلیتی که Terrier را منحصر به فرد ساخته امکان کنترل از راه دور آن است. این ماشین جنگی با بیل جلو، بازوی مکانیکی خاکبرداری و سلاح های خوفناکش از فاصله یک کیلومتری قابل استفاده و کنترل کامل است. جالب اینکه کنترل هم توسط ابزاری شبیه به دسته های بازی ایکس باکس ۳۶۰ انجام می شود. این قابلیت باعث می شود بدون اینکه خدمه این تانک عظیم به خطر بیفتند، آن را در مناطق بسیار خطرناک مانند میدان مین هم به کار گرفت. 

 

اولین مشتری این تانک/بولدوزرها وزارت دفاع آمریکا است که ۶۰ عدد از آنها را با قیمت ۳۶۰ میلیون پوند سفارش داده است. اگرچه این قرارداد شامل خرید تانک ها، آموزش، پشتیبانی لجستیک و شبیه سازها است، اما می توان گفت که هر Terrier تقریبا ۶ میلیون پوند قیمت دارد.

 

 

---

 

نویسنده : عباس واحدی

منبع : نارنجی

لینک خبر : http://www.militaryparsi.ir/news/1423

خانواده خودرو های زرهی چرخ دار 8×8 ارتش آزادی بخش خلق

به منظور پاسخگویی به نیاز نبردهای نوین آتی ، قدرت های نظامی جهان حرکت به سمت تحول را از طراحی و ساخت تجهیزات مکانیزه سبک وزن به عنوان نقطه شروع آغاز کرده اند. به عنوان مثال ارتش ایالات متحده آمریکا در سال های اخیر تمرکز خود را بر ایجاد تحول در قوای مسلح و تشکیل نیروی های رزمی در سطح تیپ که بتوانند در کمترین زمان به هر نقطه ای از جهان اعزام شوند ، قرار داده است. برای دستیابی به این هدف تیپ های رزمی متشکل از خانواده خودروهای استرایکر (با پیکربندی 8×8) که یکی از نیرو های رزمی سبک آمریکا محسوب میشوند ، تشکیل شده اند.

در اواخر سال 1990 چین نیز تشکیل نیروی های مکانیزه سبک وزن خود را آغاز کرد. این روند در ابتدا براساس تجهیزات موجود همچون خودروی رزمی پیاده نظام ZSL92 که توسعه و تولید داخلی بود ، آغاز شد و در ادامه نظر ارتش چین به ساخت و توسعه خانواده ای  از خودروهای رزمی سبک وزن چرخدار جلب شد. با وجود انتخاب پلتفرم با پیکربندی 6×6 ، بخش تجهیزات ارتش و موسسات تحقیقات دفاعی با بررسی هایی که انجام دادند به وضوح به محدودیت های پلتفرم با پیکربندی 6×6  پی بردند و به این نتیجه رسیدند که این پیکربندی قادر به پاسخگویی به نیاز های فزاینده عملیاتی مورد نظر در آینده نخواهد بود .

این موضوع فرصت را برای شروع روندی جدید برای طراحی نسل جدیدی از خودرو های رزمی چرخ دار با پیکر بندی 8×8 برای ارتش چین فراهم کرد که در سال های آغازین قرن بیست و یکم با ارائه مشخصات و ویژگی های فنی مورد نظر برای خودروی رزمی پیاده نظام با پیکربندی 8×8 به موسسات فناوری دفاعی داخلی از سوی ارتش چین آغاز شد. پس از چند سال از ارائه ویژگی های مورد نظر و انتخاب طرح ها و پروژه های مختلف ،  طرح گروه صنایع ماشین آلات مغولستان داخلی (IMFMGC)  که وابسته به  گروه صنایع شمالی چین بود در نهایت به عنوان طرح برتر انتخاب شد.

خودروی رزمی پیاده نظام ساخت این صنایع که از نوع چرخ دار بوده و از پیکربندی 8×8 برخوردار بود تایپ 07 (بعد ها ZBL09 موسوم به پلنگ برفی) نام گرفت و وارد فاز تولید انبوه به منظور ورود به خدمت در ارتش چین شد. از این خودرو نمونه ای صادراتی با نام VN-1 نیز در نظر گرفته شده است.


ویژگی های فنی خانواده خودروی های زرهی چرخ دار با پیکربندی 8×8 ارتش چین

خانواده جدید خودرو های زرهی چرخ دار ارتش چین با طیف گسترده ای از تکنولوژی ها و مفاهیم جدید توسعه داده شده اند که نشان دهنده بالاترین سطح تحقیقات داخلی در زمینه خودروی های زرهی چرخ دار است. از جمله مفاهیم لحاظ شده در توسعه این خودرو ها ، طراحی مدولار است که بخش های مختلفی همچون واحد (ماژول) پیشرانه و جعبه دنده ، واحد های بدنه خودرو ، واحد بخش های حرکتی و انواع تسلیحات قابل نصب به صورت برجک را شامل میشود.

با توجه به توسعه خانواده ای از این خودرو ها با قابلیت ها و کارکرد های متفاوت ، از ترکیب متفاوتی از واحد ها به منظور دستیابی به انواع مختلفی از خودرو ها استفاده شده است که در این میان می توان از خودرو های پیشرانه عقب یا پیشرانه جلو نام برد که محدودیت های ایجاد شده توسط یک شاسی با طراحی یکسان را از بین برده اند. بجز تفاوت در ساختار بدنه و تنوع در برجک های قابل نصب ، سایر اجرا و واحد های خودرو ها به طور کامل بر روی یکدیگر قابل نصب است که این مزیت علاوه بر ایجاد یک نیروی رزمی با قابلیت پشتیبانی جامع ،  به تعمیرو نگهداری لجستیک نیز کمک شایانی میکند.

ویژگی های مکانیکی و حرکتی

خودرو های زرهی 8×8 چینی از پیشرانه دیزلی شش سیلندر توربوشارژ V شکل  مدل Deutz BF6M1015C  با حداکثر توان 330 کیلووات (442 اسب بخار) نیر و میگرند که از هزینه نگهداری پایین و عمر کاری بالایی برخوردار است. سیستم خنک کننده موتور از نوع آبی (water-cooled ) با کارایی بالا بوده و دارای رادیاتوری با طراحی فشرده (Compact) است. این سیستم امکان یکپارچه سازی با پیشرانه را دارد که این قابلیت خارج ساختن پیشرانه در زمان تعمیر یا تعویض را به دلیل عدم نیاز به جداسازی سیستم خنک کننده ، تسریع میکند.

جعبه دنده نصب شده بر روی پیشرانه این خودرو ها از نوع H شکل است. طراحی ویژه این جعبه دنده و کاهش ابعاد آن به کاهش ارتفاع بدنه و افزایش ثبات شاسی و همچنین افزایش فضای داخلی خودرو منجر شده است. در نمونه های اولیه  خودرو ها ، جعبه دنده های نصب شده از نوع دستی با 9 دنده به جلو و یک دنده به عقب بودند ولی در نمونه های تولید جدید از جعبه دنده های خودکار استفاده شده است که به کاهش بار کاری راننده کمک میکند. سیستم تعلیق این خودرو ها از ترکیب بازوهای نوسانی (سیستم تعلیق مک فرسون) در محور های اول و ضربه گیر های روغنی و گازی قابل تنظیم در محور های سوم و چهارم تشکیل شده است.

این سیستم تعلیق علاوه بر فراهم کردن قابلیت حرکتی مناسب در ناهمواری ها ، ثبات خودرو در هنگام استفاده از تسلیحات مختلف را حفظ میکند. از جمله سیستم های نصب شده در این خودرو ها ، سیستم کنترل مرکزی  باد تایر است . این سیستم با تغییر در باد تایر ها و کاهش یا افزایش تورم آن ها به حرکت خودرو در زمین های گل آلود ، شنزار ها و سایر زمین های صعب العبور کمک میکند. خودرو های زرهی 8×8 چینی از قابلیت حرکت با سرعت 100 کیلومتر بر ساعت در جاده و 40 کیلومتر بر ساعت در مناطق ناهموار خارج از جاده برخوردارند.

این خودرو ها امکان حرکت در شیب %60 ، شیب جانبی %40 و عبور از گودال هایی با عرض 1.8 متر را دارند. روش عبور از آب این خودرو ها ، شناوری است و بدین منظور به دو پروانه با محرک های هیدرولیکی مجهز شده اند که حداکثر سرعت 8 کیلومتر بر ساعت را در عبور از آب برای آن ها فراهم میکنند.

قابلیت های فرماندهی و کنترل

خانواده خودرو های رزمی 8×8 ساخت چین به طیف گسترده ای از تجهیزات اطلاعاتی و کنترلی الکترونیکی مجهز شده اند که کامپیوتر مرکزی و صفحات نمایشگر و پنل های کنترل یکپارچه شده با آن ، رادیوی دیجیتال ، سیستم ناوبری ماهواره ای بومی Beidou و سیستم تشخیص دوست از دشمن میدان نبرد (battlefield IFF) را شامل میشوند. تمامی مدل های این خودرو ها از سیستم های ارتباطی و اطلاعاتی و شبکه فرماندهی برخوردار هستند و امکان دستیابی به ساختار فرماندهی منسجمی تحت یک شبکه داخلی را دارند که به آن ها امکان فرماندهی رزمی مستمر در عرصه نبرد را میدهد .

سیستم های ارتباطی و فرماندهی تمامی مدل ها به گونه ایست که امکان پاسخگویی ، ایجاد ارتباط و شبکه سازی با سایر خودرو ها در مدل های مختلف و کاربری های مختلف نظیر خودرو های پشتیبانی آتش ، خودرو های شناسایی ، خودروی رزمی پیاده نظام را دارند تا به این صورت گروه های رزمی با مدیریتی یکپارچه شکل بگیرد. به منظور دستیابی به بالاترین میزان کارایی رزمی ، هر یک از خودرو ها می بایست از نقشه دیجیتالی ، موقعیت یابی دقیق ماهواره ای و قابلیت به اشتراک گذاری اطلاعات برخوردار باشند.

قابلیت های دفاعی

هر کدام از مدل های خانواده خودرو های زرهی 8×8 چینی با توجه به نقش هایی از قبیل خودروی رزمی ، پشتیبانی ، شناسایی و ......... نیازمند سطح متفاوتی از حفاظت زرهی هستند و این سطح متفاوت با استفاده از مفهوم مدولار ایجاد میشود. بدنه این خودرو ها از صفحات فولادی جدار نازک با استحکام بالا که به یکدیگر جوش داده شده اند ساخته شده است. تفاوت حفاظت آن ها با توجه به نیاز و با نصب صفحات زره سرامیکی و فولادی مدولار با ضخامت های مختلف ایجاد میشود.

ساختار بخش تحتانی بدنه این خودرو ها به منظور مقاومت در برابر انفجار تا 6 کیلوگرم تی ان تی تقویت شده است. علاوه بر موارد حفاظتی بیان شده تمامی خودرو ها به پرتابگر های نارنجک دودزا ، سیستم های اطفاء حریق ، سه وسیله خنثی سازی انتخابی (همچون مین روب) و سایر تجهیزات و اقدامات حفاظتی کمکی که قابلیت بقای خودرو ها را در میدان نبرد افزایش میدهند قابل تجهیز هستند.

خودروهای زرهی 8×8 چینی در بیش از 10 مدل به ساخت رسیده اند .

---

مترجم : سینا نوریخانی ( Goebbels )

منبع : میلیتاری

تانک هوابرد 2S25 Sprut-SD ، خط شکنی در پشت خطها

نیروی چترباز و هوابرد که در ارتش روسیه بنام VDV شناخته میشود ، از جمله ی نیروهایی بود که از ابتدا بخاطر وسعت شوروی و لزوم جابجایی سریع نیروها ، همواره مورد توجه روسها قرار گرفت . بطوریکه در زمان استالین ، استعداد نیروی چترباز ارتش شوروی به بیش از 1 میلیون نفر رسید و نیروی بی همتایی بوجود آورد .

اما بتدریج روسها به این نتیجه رسیدند که نیروهای چترباز تنها در صورتی میتوانند از یک نیروی تاکتیکی با توانایی محدود به یک نیروی رعب آور در قلب دشمن و وزنه ی تعیین کننده در کفه ی معادلات نظامی تبدیل شود که دارای قدرت آتش برتر باشد .

روسها برای تحقق این مهم دست به توسعه ی فناوری RAPID یا Retro-Rocket-Assisted Parachute In-Flight Delivery زدند . در این روش تانک با چندین چتر از ارتفاع بالا پرتاب میشود و درست چند لحظه قبل از رسیدن به زمین چند راکت متصل به چتر که در جهت عمود بر زمین قرار گرفته اند روشن میشوند ، این کار باعث خنثی شدن نیروی وزن تانک و نتیجتا کاهش شتاب و سرعت سقوط و کاهش نیروی ناشی از اصابت به زمین به تانک میشود ، در نتیجه تانک به سلامت فرود میاید . تانکهای با وزن 30 تن نیز قابلیت فرود با این وسیله را داشتند .

ارتش سرخ تانکهای سبک ASU-57 با توپ 57 میلیمتری را به عنوان تانک سازمانی نیروهای چترباز در نظر گرفت ، این تانک تنها 3 میلیمتر زره داشت ، اما از تحرک و قدرت آتش نسبتا خوبی بهره مند بود و قابلیت پرتاب از هواپیما را داشت . پس از این تانک ، تانک ASU-85 وارد نیروهای چترباز شد اما ناتوانی در پرتاب با چتر ، کارایی این تانک را در نیروهای چترباز روسیه به یک توپ ساپورت نزدیک تنزل داد .

در دهه ی 90 ، نیروی هوابرد روسیه (VDV) درخواست ساخت یک تانک جدید با تحرک بالا ، قدرت آتش زیاد و قابل پرتاب با چتر را داد . صنعت تانک سازی روسیه بار دیگر به کار افتاد ، کارخانه ی تانک سازی ولگوگراد مامور ساخت تانک جدید شد . نتیجه ی این تلاش ها تانک سبک 2S25 Sprut-SD شد که البته خود روسها آن را "توپ خود کششی ضدتانک" مینامند.

تانک 2S25 Sprut-SD بر پایه ی شاسی نفربر قدرتمند  BMD-3 طراحی شد . این تانک از توپ مرگبار 125 میلیمتری ضد تانک Sprut با برد 5 کیلومتر بعنوان توپ اصلی خود استفاده میکند که قدرت آتشی برابر تانک T-80 برای واحدهای چترباز ارتش روسیه در مقابل نیروهای زرهی دشمن به ارمغان میاورد .

 توپ این تانک مجهز به کیت انزوای حرارتی (برای کاهش اثرات حرارتی تانک) و تثبیت کننده ی دو محوره و سیستم گلوله گذار خودکار افقی است (که باعث افزایش نرخ آتش توپ به 7 گلوله در دقیقه شده است) ، مخزن تانک دارای ظرفیت حمل 40 گلوله توپ بوده و در کنار توپ اصلی مجهز به یک یک تیربار 7.62 میلیمتری است .

هر 3 خدمه ی تانک مجهز به تجهیزات دید در روز و شب بوده و جایگاه فرمانده تانک به یک مسافت یاب و سیستم هدایت لیزری مجهز است . هدایت و کنترل اتش این تانک بصورت تمام کامپیوتری انجام میشود و تانک مجهز به سیستم حفاظت NBC و سیستم پرتاب نارنجک های دودزا میباشد . زره این تانک در بخش Hull (بدنه ی جلوی تانک) از نوع فولادی و در بقیه قسمتها از آلیاژ آلومینیوم بوده که خدمه را از گلوله های 12.7 میلیمتری (23 میلیمتری از فاصله ی 500 متری) و شرپنل خمپاره ها حفظ میکند .

در کنار این قدرت آتش ، تانک 2S25 از قدرت مانورپذیری بالایی بهره میبرد . این تانک از یک موتور دیزلی چندگانه سوز 2V-06-2 با قدرت 510 اسب بخار و سیستم تعلیق نئوماتیکی (با استفاده از فشار هوا) استفاده میکند که به این دستگاه قابلیت حرکت نرم و با سرعت 68 کیلومتر بر ساعت در جاده و 10 کیلومتر بر ساعت در آب (به عمق 3 متر) را میدهد . تانک 2S25 با وزن 18 تن ، قابلیت پرتاب بروش RAPID از هواپیماهای ترابری IL-76 Candid را دارا میباشد که یک مزیت بزرگ برای نیروهای چتربار محسوب میشود .

تانک 2S25 در حال پرتاب از هواپیماب ترابری

در حال حاضر 24 دستگاه از این تانک در خدمت نیروهای چترباز ارتش روسیه (VDV) میباشند که طبق برنامه ی مدرنیزاسیون نیروهای مسلح روسیه تا 2015 این تعداد باید به 57 عدد برسد .

---

منابع :

http://warfare.ru/?l...=1579&catid=240

http://www.globalsec...russia/2s25.htm

http://en.wikipedia....i/2S25_Sprut-SD

مترجم و گردآورنده : Cheka

اشنایی با Avv ، خودروی زرهی دو زیست!

بسیاری از تانک ها و خودرو های رزهی امروزی مانند نفربرهای زرهی BTR روسی و M113  آمریکایی به صورت بالقوه توان عملیت آبی خاکی را دارند. Amphibious Assault Vehicle یا خودرو زرهی آبی خاکی یکی از شاخص ترین زره پوش های آبی خاکی است که امروز توسط تفنگ داران دریایی استفاده می شود. این نفربر توان حمل 30 تن بار یا 21 سرباز مسلح را همراه سه خدمه خود را دارد.

AVV می تواند با سرعت 18/2 کیلومتر بر ساعت روی آب حرکت کند و نیروی آن توسط دو واترجت در انتهای بدنه تامین می شود. پمپ های پیشران این خودرو زرهی میتوانند 52990 لیتر آب را در دقیقه به بیرون پمپ کند.ضمنا این خودرو زرهی به استثای جت های خود می تواند اندکی نیروی پیشران از چرخش شنی های خود به دست آورد.

AVV بر خلاف اغلب نفربرهای زرهی بیشتر ارتفاع بدنه اش در آب فرو می رود ؛ از این رو دید کمی بر سطح آب دارد. برد خشکی نفربر 480 کیلومتر است و کاربرد اصلی آن زمانی است که می خواهند سرباز های مسلح را برای عملیات مستقیما از ناو های بزرگ پیاده کنند.

سرنشین	3
طول	7/9
عرض	3/3
ارتفاع	3/3
بیشترین سرعت روی خشکی	72 کیلومتر بر ساعت
بیشترین سرعت روی آب	13/1 کیلومتر بر ساعت

زره بدنه : بیشتر بدنه نفر بر برای مقاومت در برابر گلوله های سبک به حد کافی مقاوم است؛ اما در برابر کالیبرهای بالا شانسی ندارد.

دفاع : لانچرهای نارنجک دودزا در آرایش دو ردیف چهارتایی روی برجک قرار گرفته اند

برجک : برجک تیربار نفربر می تواند مانند تانک تا 360 درجه بچرخند؛ در عین حال میدان دید به مراتب بیشتری هم دارد.

شنی : به لطف شنی ها AVV  می توانند در هر وضعیتی حرکت کند؛ هر چند که نهایت سرعت آن به 72 کیلومتر در ساعت محدود شده است.

توان آتش : یک تیر بار کالیبر 50 و یک نارنجک انداز 40 میلی متری روی برجک نفر بر وجود دارد.

---

نویسنده و ترجمه : امین(اختصاصی برای بلک آرمی)

منبع: هاوایت وورکس - شماره 41

اشنایی با T-80U-M1 پلنگ برفی روسیه ( قسمت اول )

امروزه کشور های مختلفی در جهان نسبت به توسعه فناوری ها و تجهیزات دفاعی و تهاجمی اقدام میکنند و هر ساله ادوات و تجهیزات جدیدی را به تولید میرسانند که ویژگی های برتری نسبت به مدل های پیشین دارند. در این میان برخی کشورها علاوه بر طراحی و تولید محصولات جدید بر روی به روز رسانی ادوات و تجهیزات موجود نیز تاکید بسیاری دارند.
نیاز به به روزرسانی از آنجا ناشی میشود که تجهیزات و ادوات موجود در ارتش ها به دلیل رشد سریع تکنولوژی و تغییر الزامات پس از مدتی از برآوردن نیازهای عملیاتی ناتوان خواهند شد و جایگزینی آن ها نیز هزینه هنگفتی را بر بودجه نظامی کشور ها تحمیل میکند ، پس به روز رسانی به عنوان یک راه حل برای کاهش هزینه ها و  برآوردن نیاز های عملیاتی روز مطرح میشود.

دو دلیل دیگر نیز برای به روز رسانی مطرح هستند ، دلیل اول دوام بالا و عمر مفید تجهیزات نظامی است که به 15 الی 20 سال میرسد و دلیل دوم افزایش چشمگیر دانش و تکنولوژی در زمینه های مختلف است که به طراحان امکان میدهد تا قابلیت های رزمی و ویژگی های یک سخت افزار نظامی را بدون تغییر کلی در طرح آن و صرفا با اضافه کردن اجزا و سیستم های جدید بالا ببرند.

و اما کشور روسیه از جمله کشور هایی است که برنامه های متعدد و متنوعی را در جهت به روزرسانی ادوات و تجهیزات نظامی خود به اجرا در آورده است نمونه ای از این برنامه ها ، به روزرسانی تانک تی 80 است ، این تانک که توسط کارخانه ماشین سازی اومسک (Omsk) ساخته شده است از سال 1976 در ارتش شوروی به خدمت گرفته شده و با توجه به پتانسیل بالایی که دارد  تاکنون به روز رسانی های مختلفی به منظور افزایش قابلیت های رزمی و تعمیر و نگهداری بر روی آن صورت گرفته که حاصل یکی از این به روز رسانی ها تانک T-80U-M1 موسوم به پلنگ برفی (bars) است.از نظر ویژگی های پایه ای ، طراحی این تانک مشابه تانک تی 80 است.

پیشرانه و جعبه دنده آن در عقب شاسی قرار گرفته و محفظه های خدمه نیز به صورت جدا قرار دارند به صورتی که فرمانده و توپچی در محفظه جداگانه در برجک و راننده در محفظه ای در جلوی شاسی قرار میگرند. از نظر سرعت و اختفا نیز T-80U-M1 مشابه سایر مدل های تانک تی 80 است. این تانک از قابلیت طی مسافت های طولانی و همچنین حمل با روش های مختلف حمل و نقل نیز برخوردار است.

تسلیحات

سلاح اصلی تانک T-80U-M1 یک قبضه توپ 125 میلیمتری بدون خان دو محورتثبیت مدل 2A46M-4 است که به نسبت سایر توپ های نصب شده بر مدل های مختلف تانک تی 80 ، از استحکام بیشتری برخوردار بوده و دقت آن به میزان بیست درصد افزایش یافته است. لازم به ذکر است که این توپ از برخی از اجزا و بخش های توپ قابل اعتماد 2A46M-1 استفاده میکند. توپ 2A46M-4 از قابلیت شلیک انواع گلوله ها همچون ضد زره تثبیت شده با کفشک (APFSDS) ، شدیدالانفجارضدتانک (HEAT) ، شدیدالانفجار ترکش شونده (HE-FRAG) و موشک های هدایت شونده (GM) برخورداراست.

از جمله موشک های هدایت شونده قابل استفاده ، موشک 9M119M1 Invar-M (با نام گذاری ناتو : AT-11C SNIPER) است که ازهدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید سوار بر پرتو لیزر بهره میبرد و به سرجنگی شدیدالانفجار دومرحله ای (Tandem HEAT) مجهز است که نفوذی معادل با 900 میلیمتر دارد. این موشک با بردی از 75 الی 5000 متر از قابلیت مقابله با اهداف زمینی و اهداف هوایی در ارتفاع پایین برخوردار است. به منظور بارگذاری توپ در تانک T-80U-M1 همچون سایر اعضای خانواده تی 80 از بارگذار خودکار چرخ فلکی (Carousel) استفاده شده که در حقیقت از توسعه بارگذار 6ETS-11 تانک تی 64 به ساخت رسیده است.

این بارگذار ظرفیت ذخیره سازی تا 28 گلوله در انواع مختلف را دارد و از قابلیت بارگذاری مهمات در هر زاویه ای که توپ در آن قرار گرفته باشد برخوردار است. چرخه بارگذاری در این بارگذار حداقل 6 ثانیه برای مهمات معمول و 7.5 ثانیه برای موشک های هدایت شونده و حداکثر 13 ثانیه به طول می انجامد که به طور کلی نرخ بارگذاری و اجرای آتش ثابتی در حدود 7 الی 9 گلوله بر دقیقه برای تانک فراهم میکند.

مکانیزم بارگذاری  سیستم بارگذار خودکار تانک T-80U-M1

بارگذار خودکار دارای حالتی تحت نام دنباله (sequence) است. با فعالسازی این حالت عمل بارگذاری گلوله های هم نوع بدون انتخاب و دخالت توپچی به صورت پیوسته و دنباله دار صورت میگرد. علاوه بر این در این حالت چرخ فلک بارگذار به محض بارگذاری گلوله به خزانه توپ و به صورت موازی با شلیک گلوله ، برای انتخاب و تحویل گلوله جدید به گردش در می آید که این عمل مدت زمان چرخه بارگذاری را به 5 ثانیه کاهش میدهد و امکان بارگذاری تا 12 گلوله بر دقیقه را فراهم میکند. علاوه بر توپ 125 میلیمتری که سلاح اصلی تانک محسوب میشود ، یک قبضه تیربار 12.7 میلیمتری کنترل از داخل NSVT و یک قبضه تیربارهم محور 7.62 میلیمتری PKT  نیز به عنوان سلاح ثانویه بر روی تانک T-80U-M1 نصب گردیده اند که مهمات ذخیره این تیربار ها در جعبه هایی در خارج از برجک قرار گرفته اند.

سیستم کنترل آتش نصب شده بر این تانک ، سیستم مدرن 1A45 است که مسافت یاب لیزری ، حسگر باد ، شاخص سرعت تانک ، شاخص سرعت هدف ، حسگر زاویه توپ ، حسگر گردش و پیمایش برجک ، حسگر دمای خرج ها و کامپیوتر بالستیک را نیز شامل میشود. با توجه به نصب تثبیتگر بسیار دقیق بر روی توپ و همچنین سیستم تعلیق مناسب که تنش های ناشی از حرکت در مناطق ناهموار را دفع میکند و حرکت با ثباتی را برای تانک فراهم می آورد ، توپچی این تانک امکان اجرای اتش دقیق بر روی اهداف در زمان حرکت تانک با سرعت 35 کیلومتر بر ساعت در مسیری ناهموار همراه با گردش برجک آن به هر جهت را دارد.

در بیشتر مواقع  توپ این تانک توسط توپچی کنترل میشود اما سایت نظارتی مستقل با قابلیت کنترل توپ نیز برای فرمانده آن تعبیه شده است تا امکان جستجو و کشف اهداف ،  مشخص کردن هدفی با اولویت بالاتر و  یا هدفگیری و اجرای آتش بر روی اهداف به صورت مستقل از توپچی را داشته باشد.

پس از تعیین هدف ، فرمانده با استفاده از قابلیت صلب اختیار و کلید تعیین هدف (Target designation) تعبیه شده در پنل کنترل خود ، کنترل توپ را از توپچی گرفته و آن را در جهت هدف قرار میدهد علاوه بر این خط هدفگیری توپچی را نیز برای اجرای آتش بر روی هدف منطبق میکند و یا در صورت لزوم مستقل از توپچی نسبت به اجرای آتش بر روی هدف اقدام میکند. این قابلیت که با استفاده از سایت نظارت و هدفگیری مستقل برای فرمانده ایجاد شده است تحت نام Hunter-killer شناخته میشود و امکان مقابله با اهداف متعدد در کمترین زمان ممکن را فراهم میکند.

این تانک را میتوان به سایت تصویر برداری موسوم به Buran یا سایر سیستم های تصویر برداری حرارتی نظیر Agava-2 ساخت روسیه یا نمونه های مشابه خارجی مجهز کرد. سایت تصویر برداری حرارتی دو محور تثبیت Agava-2 مجهز به دو کانال شب و روز به منظور جستجو ، کشف و شناسایی اهداف متحرک یا ثابت و کنترل آتش توپ و تیربار هم محور تانک برای مقابله با اهداف ثابت یا متحرک در شب و روز و محیط های با شرایط محیطی نامساعد (مه ، گرد و غبار و ..........) به کار میرود. برد کشف هدف در این سایت 2300 الی 2600 متر ، قدرت بزرگنمایی آن برای میدان دید گسترده 1.5 برابر و برای میدان دید محدود 4.5 برابر و محدوده دمایی عملکرد آن از 50- الی 50+ است.

این سایت به دو صفحه نمایشگر یکی نصب شده بر سایت و دیگری به صورت جداگانه برخورداراست. علاوه بر سایت حرارتی فوق چندین مدل از سایت تصویر برداری حرارتی Buran از جمله مدل های Buran-Matis و Buran-Catherine را نیز میتوان بر روی این تانک نصب کرد. سایت Buran-Matis مجهز به کانال دید در شب و روز از قابلیت بزرگنمایی 2 برابر در میدان دید گسترده و 6 برابر در میدان دید محدود ، کشف اهداف در برد 7 کیلومتر ، شناسایی اهداف در برد 4 کیلومتر و تعیین هویت و تطبیق دقیق اهداف در برد 2.5 کیلومتر در شرایط محیطی مساعد و 2 کیلومتر در شرایط محیطی نامساعد در میدان دید محدود برخوردار است. سایت Buran-Catherine نیز از مشخصاتی نزدیک به سایت Buran-Matis برخوردار است.

سایت Agava-2

سایت Buran-Matis

سایت Buran-Catherine

1- سایت دید در شب توپچی

2- پریسکوپ های توپچی

3- دریچه توپچی

اشنایی با T-80U-M1 پلنگ برفی روسیه ( قسمت دوم )

حفاظت

تانک T-80UM1 از حفاظتی چند وجهی برخوردار است. وجه اول حفاظت زرهی است که شامل زره چندلایه ترکیبی در سینه تانک (glacis) ، پوسته فولادی و هسته چندلایه کامپوزیتی زره برجک ، واحد های زره واکنشگر فعال (ERA) نصب شده بر برجک و شاسی و واحد های زرهی جانبی نصب شده بر شاسی متشکل از زره واکنشگر غیر انفجاری (NERA) است و وجه های دوم و سوم حفاظت شامل سیستم حفاظت فعال Arena و سیستم  اقدامات متقابل الکترواپتیکال Shtora-1 است و وجه های چهارم و پنجم نیز سیستم های تشخیص و حفاظت در برابر عناصر ش م ر و سیستم اطفاء حریق هستند. با توجه به اینکه تانک  T-80U-M1 برگرفته از تانک T-80U است از حفاظت زرهی مشابه آن نیز برخوردار است.

مقاومت بخش های جلویی برجک این تانک در برابر پرتابه های انرژشی شیمیایی (CE) حداکثر 1450 میلیمتر و در برابر پرتابه های انرژی جنبشی (KE) حداکثر 850 میلیمتر تخمین زده میشود . قسمت فوقانی (سقف) بخش جلویی برجک تانک نیز با توجه به تخمین ها مقاومتی در حدود 700 میلیمتر در برابر تهدیدات انرژی شیمیایی و 480 میلیمتر در برابر تهدیدات انرژی جنبشی دارد .

لازم به ذکر است که از مقادیر گفته شده در حدود 250 میلیمتر مقاومت در برابر پرتابه های انرژی جنبشی و 600 میلیمتر مقاومت در برابر پرتابه های انرژی شیمیایی توسط زره واکنشگر انفجاری کنتاکت 5 که به صورت توکار (built-in) نصب شده ، تامین گردیده است . زره واکنشگر کنتاکت 5 توکار از دهه 80 و با نصب بر روی تانک T-80U  مورد استفاده قرار گرفت و واژه توکار به این دلیل به آن اطلاق میگردد که امکان نصب برخی اجزا (همچون نارنجک های دودزا و عناصر سیستم حفاظت فعال) در جلو و بخش فوقانی آن وجود دارد و در حقیقت این اجزا زره واکنشگر را در بر میگیرند و آن را به یک زره توکار تبدیل میکنند.

کنتاکت 5 به نسبت زره های واکنشگر نسل های پیشین از پایداری بالاتری برخوردار است اما همچنان هر واحد  آن امکان دفع تنها یک تهدید را دارد و پس از آن حفاظت زرهی (در بخش های جلویی برجک) تنها توسط زره کامپوزیتی تامین خواهد شد که این مسئله به میزان قابل توجهی از حفاظت تانک و پایداری رزمی آن میکاهد. نکته دیگر در مورد زره کنتاکت 5 سطح تحت پوشش آن است که این سطح در تانک T-80U-M1 با توجه به عدم نصب ماژول های  زره در بخش های جانبی توپ و همچنین بیشتر بخش های جانبی و عقبی برجک در حدود 50 درصد از برجک را تحت پوشش دارد.

حفاظت بخش های جانبی برجک این تانک در برابر پرتابه های انرژی جنبشی از 650 میلیمتر الی 260 میلیمتر و در برابر پرتابه های انرژی شیمیایی از 1060 الی 310 میلیمتر بسته به پوشش توسط هسته کامپوزیتی و زره های واکنشگر و یا صرفا پوسته فولادی متغیر است. اما ضعیف ترین بخش برجک در این تانک بخش عقبی آن است که فاقد زره واکنشگر و هسته زرهی کامپوزیتی بوده و صرفا از یک پوسته فولادی تشکیل شده است که تخمین زده میشود مقاومتی در حدود 100 الی 130 میلمیتر در برابر پرتابه های انرژی جنبشی و  120 الی 150 میلیمتر در برابر پرتابه های انرژی شیمیایی داشته باشد.

البته جعبه هایی حاوی تجهیزات نیز در عقب برجک تانک نصب گردیده اند که میتوان آن ها را به عنوان زره فاصله دار (spaced armor) در نظر گرفت و “ممکن است” مقاومت 130 الی 150 میلیمتری در برابر پرتابه های انرژی شیمیایی داشته باشند. زره فاصله دار از طریق دو صفحه زرهی که با فاصله از یک دیگر قرار گرفته اند حاصل میشود و تاثیر آن در مقابله با پرتابه های انرژی شیمیایی یا گلوله های شدیدالانفجار ضد تانک است که از جت خرج گود برای نفوذ به زره استفاده میکنند.

در زره فاصله دار، جت خرج گود در ابتدا به صفحه زرهی اول اصابت کرده و پس از نفوذ و عبور از آن به یک فاصله هوایی (airgap) مابین دو صفحه اول و دوم وارد میشود که همین فاصله از تمرکز جت خرج گود که مهمترین عامل در میزان نفوذ آن است کاسته و قدرت نفوذ آن را در اصابت به صفحه زرهی دوم کاهش میدهد.
 

1-زره واکنشگر توکار

2-بسته های مهمات دفاعی

و اما مقاومت زرهی شاسی تانک که در بخش سینه (بخش جلویی برجک که تحت عنوان glacis شناخته میشود) حداکثر 1080 میلیمتر در برابر پرتابه های انرژی شیمیایی و 780 میلیمتر در برابر پرتابه های انرژی جنبشی تخمین زده میشود . تخمین حفاظت زرهی قسمت پایینی بخش جلویی شاسی که پایین تر از سینه تانک قرار گرفته است نیز در برابر پرتابه های انرژی شیمیایی در حدود 500 میلیمتر و انرژی جنبشی در حدود 310 الی 430 میلیمتر است. بخش های جانبی شاسی این تانک از صفحات فولادی نورد شده (rolled steel) با ضخامت 6 سانتی متر در بخش های بالایی و 2 سانتی متر در نزدیکی چرخ های جاده ساخته شده اند.

در کنار بخش های جانبی ، پرده لاستیکی محافظ شنی با ضخامت 25 میلیمتر نیز نصب گردیده که فاصله هوایی (airgap) 60 سانتی متری با بخش های جانبی بدنه ایجاد میکند و به نوعی در کنار صفحات جانبی شاسی یک زره فاصله دار به وجود می آورد که تخمین زده میشود مقاومت بخش های جانبی شاسی را در برابر سرهای جنگی شدیدالانفجار ضد تانک (HEAT) نسل دوم به 150 الی 170 میلیمتر و در برابر سرهای جنگی شدیدالانفجار نسل اول به  260 الی 280 میلیمتر برساند. در بررسی حفاظت جانبی باید مخازن سوخت نصب شده در قسمت های فوقانی بخش جانبی شاسی را نیز مد نظر قرار داد که بنا بر تخمین ها در برابر تهدیدات انرژی جنبشی در حدود 60 الی 70 میلیمتر و در برابر تهدیدات انرژی شیمیایی در حدود 200 میلیمتر به مقاومت قسمت فوقانی بخش جانبی شاسی تانک می افزایند.

علاوه بر این در نیمه جلویی بخش های جانبی شاسی واحد های زره واکنشگر غیر انفجاری  (NERA) نیز نصب گردیده اند که در برابر اصابت پرتابه های انرژی شیمیایی در حدود 300 میلیمتر به حفاظت زرهی می افزایند. با توجه به مطالب عنوان شده ، در یک مقایسه از نظر حداکثر سطح حفاظت زرهی تانک T-80U-M1 در جایگاه بالاتری نسبت به تانک های قدرتمندی همچون لئوپارد 2A4 و M1A1HA قرار میگیرد.

1- واحد های زره واکنشگر غیر انفجاری(NERA)

2- جعبه های مهمات

3- مخازن سوخت

1- سایت دید وسیع (پانورامیک) فرمانده

2- پریسکوپ های تعبیه شده برای فرمانده

3- زره واکنشگر انفجاری نصب شده بر سقف برجک

پس از حفاظت زرهی ، سیستم حفاظت فعال Arena به عنوان یکی از وجه های حفاظت در تانک T-80U-M1 مطرح میشود. سیستم حفاظت فعال (APS) Arena به منظور دفع تهدیدات ناشی از پرتابه های انرژی شیمیایی نظیر انواع  نارنجک های ضد تانک و موشک های هدایت شونده ضد تانک (ATGM) هواپرتاب و زمین پرتاب طراحی و ساخته شده است و قابلیت مقابله با موشک های مجهز به سر جنگی دو مرحله ای (Tandem) و موشک های دارای روش حمله از بالا درعبور از روی هدف (overfly top attack) همچون موشک BILL 2 را دارد اما فاقد قابلیت مقابله با پرتابه های تثبیت شده با کفشک (APFSDS) یا مهمات انرژی جنبشی است.

سیستم  حفاظت فعال Arena از قابلیت عمل در شرایط جوی مختلف و کشف و انهدام اهداف در تمامی شرایط عملیاتی که ممکن است برای تانک به وجود آید از جمله مقابله با تهدیدات در حالی که تانک در حرکت و برجک آن در گردش است ، برخوردار است. این سیستم شامل راه حل های مهندسی زیر است :

• استفاده از رادار چند منظور (multi-functional) موج میلیمتری به منظور پویش سریع (instant scanning) تمام  بخش های تحت حفاظت به منظور کشف ، شناسایی و ردیابی تمامی اهداف ضد تانک
• به کارگیری کمربندی از مهمات دفاعی دارای اثر انفجاری لحظه ای متمرکز(focused instant-effect) به منظور مقابله سخت (Hard Kill) و انهدام تهدیدات
• سیستم کنترل که کامپیوتری تخصصی را شامل میشود که کنترل خودکار عملیات سیستم راداری و سایر اجزای سیستم حفاظتی را به صورت یکپارچه بر عهده دارد. علاوه بر این قابلیت استفاده سیستم و اجزا و واحد های یکپارچه شده آن را نیز کنترل میکند (serviceability control)

عملکرد سیستم حفاظت فعال Arena

سیستم حفاظتی Arena نصب شده بر تانک T-80U-M1 دارای 32 بسته از مهمات دفاعی است که از این تعداد 30 بسته به صورت در یک ردیف و به صورت یک کمربند به دور برجک کشیده شده اند. دو بسته دیگر نیز با توجه به عدم پوشش بخش های جانبی توپ با زره واکنشگر و به منظور افزایش حفاظت این بخش ها بر روی آن ها نصب گردیده اند.  در حقیقت تنها بخش از برجک تانک که دارای دو ردیف از بسته های مهمات دفاعی است بخش های جانبی توپ هستند. هر بسته از مهمات دفاعی قادر به پوشش زاویه ای 10 درجه ای  در جهت افقی و 6- الی 15+ درجه ای در جهت عمودی  است و تنها یکبار تهدید را دفع میکند.

بسته های مهمات دفاعی در مجموع زاویه حفاظتی 300 درجه ای در جهت افقی را تشکیل میدهند که تنها بخش های عقبی برجک و شاسی تانک را پوشش نمی دهد. در حقیقت یکی از ضعف های سیستم Arena نصب شده بر تانک T-80U-M1 عدم پوشش بخش عقبی تانک است که این ضعف در جنگ شهری که تهدیدات به صورت 360 درجه ای وجود دارد بیشتر نمایان میگردد. لازم به ذکر است که مهمات دفاعی در برابر اصابت گلوله های کالیبر پایین مقاوم هستند و فعال نمی گردند.

پس از مهمات دفاعی دومین جزء سیستم حفاظتی که در خارج از تانک قرار گرفته واحد راداری آن است که در بالای بخش عقبی برجک نصب گردیده است. این واحد دارای سازه ای با طراحی مدور و المان های (فرستنده و گیرنده) چند وجهی است و از روش خاصی برای پردازش داده های ورودی استفاده میکند و با توجه به دو ویژگی ذکر شده از مقاومت بالایی در برابر اقدامات متقابل الکترونیکی (ECM) برخوردار است.

سازه رادار نسبت به اصابت ترکش و گلوله (احتمالا در کالیبر پایین) مقاوم است اما ابعاد و موقعیت نصب (در بالای برجک تانک) همچنان سطح بالایی از تهدید را متوجه آن می کند. به عنوان مثال امکان هدف قرار گرفتن و آسیب دیدن سازه رادار با استفاده از سلاح های آنتی متریال که از کالیبرهای بالایی برخوردار هستند ، وجود دارد. فعال و غیر فعال سازی سیستم حفاظتی Arena توسط پنلی که برای فرمانده تانک در نظر گرفته شده است صورت میپذیرد.

المان های چند وجهی رادار

نمای عقبی از سازه رادار

بسته های مهمات دفاعی

این سیستم پس از فعال سازی ، وارد حالت رزمی (combat mode)  میشود . در این حالت رادار به صورت مداوم به جستجو و کشف تهدیدات میپردازد و به محض کشف پرتابه ای که برای تانک تهدید محسوب شود به فاز ردیابی هدف از فاصله 50 متری وارد میشود. پس از این مرحله اطلاعات مرتبط با هدف به صورت لحظه ای به کامپیوتر وارد شده و توسط آن پردازش میشود تا زمانی که پرتابه به  محدوده مقابله که فاصله 25 متری از تانک است نزدیک شود.

در این هنگام کامپیوتر با توجه به سمت و جهت پرتابه نسبت به ارسال فرمان فعال سازی به مهمات دفاعی که جهت تهدید را پوشش میدهد اقدام میکند و پس از آن مهمات فعال شده و به سمت بالا پرتاب میگردند سپس در جهت تهدید منفجر میشوند که این انفجار و  موج و ترکش حاصل از آن موجبات نابودی و دفع تهدید را فراهم می آورد. لازم به ذکر است که در تمام مدتی که سیستم در حالت رزمی قرار دارد و به کشف و مقابله با اهداف میپردازد ،  اطلاعات مرتبط با آن به صورت لحظه ای توسط یک صفحه نمایشگر برای خدمه تانک به نمایش درمی آید. مدت زمان واکنش سیستم حفاظتی Arena ، 0.07 ثانیه ، نرخ مقابله آن 0.2 الی 0.4 ثانیه برای هر هدف و سرعت هدف قابل مقابله برای آن از 70 تا حداکثر 700 متر بر ثانیه است.

1-رادار

2-کامپیوتر

3-پنل کنترل

4-جعبه اتصال

4-واحد تبدیل کننده

این سیستم علاوه بر کنترل خودکار توسط کامپیوتر امکان کنترل دستی توسط فرمانده (یا سایر خدمه تانک) تانک را نیز دارد که در این حالت فرمانده میتواند مهمات دفاعی سیستم حفاظتی را به منظور مقابله با پیاده نظام دشمن که در نزدیکی تانک (فاصله 25 الی 30 متری) قرار دارند به کار بگیرد. سیستم حفاظت فعال Arena به گونه ای طراحی شده است که در برابر اهدافی با فاصله بیش از 50 متر از تانک ، اهداف با ابعاد کوچک (همچون ترکش و گلوله های کالیبر پایین) ، اهداف دور شونده از تانک (همچون گلوله شلیک شده از خود تانک) ، اشیاء در حال پرواز با سرعت پایین (همچون پرندگان) ، پرتابه ها و گلوله های منفجر شده در اطراف تانک  و اهداف در حال پرواز از روی تانک که در محدوده حفاظتی سیستم حفاظت فعال وارد نشده اند ، واکنشی نشان ندهد.

این موضوع به کاهش چشمگیر هشدارهای نادرست و ناخواسته ی وارد شده به پردازش و آنالیز کامپیوتر می انجامد و مقابله را صرفا در زمانی که هدفی خطر ساز به محدوده عمل سیستم وارد شده و احتمال اصابت آن به تانک بالا باشد ، میسر میکند.به منظور کاهش خطرات در به کارگیری سیستم حفاظتی Arena ، تدابیری اندیشیده شده است که  چراغ های هشدار دهنده نصب شده در بیرون تانک به منظور هشدار به نیروهای پیاده خودی که در نزدیکی تانک هستند از جمله این تدابیر است. در مجموع سیستم حفاظت فعال Arena قابلیت بقای تانک T-80U-M1 را در میادین نبرد گسترده (با سطح وسیع تهدیدات) به میزان دو برابر و در انجام عملیات صلح بانی یا نبرد شهری (با سطح تهدیدات محدود همچون تسلیحات ضد تانک دوش پرتاب) به میزان سه الی چهار برابر افزایش میدهد.

پس از سیستم حفاظت فعال Arena یکی از وجه های حفاظتی تانک T-80UM1 سیستم اقدامات متقابل الکترواپتیکال Shtora-1 است. این سیستم به صورت پایه ای دارای اجزای مختلفی همچون سنسور های آشکار ساز لیزر و اخلالگر های فروسرخ است اما در نصب بر روی تانک T-80U-M1 اخلالگر های فروسرخ آن حذف شده اند و صرفا دارای یک مجموعه دوگانه از سنسور های آشکار ساز دقت بالای مدل  TShU-1-11 و دو مجموعه دوگانه از سنسور های اشکار ساز دقت پایین TShU-1 است.

در مجموع شش عدد (سه مجموعه دوگانه)از  سنسورهای اشکار ساز بر روی برجک این تانک نصب شده اند که هر کدام از میدان دید عمودی  5- الی 25+ و میدان دید افقی 90 درجه ای برخوردار هستند و در مجموع زاویه ای 360 درجه ای را برای آشکار سازی پرتو های لیزری تابیده شده از سیستم های فاصله یاب لیزری یا پرتابگر های موشک های هدایت شونده ضد تانک فراهم میکنند. پس از آشکار سازی پرتو های لیزر تابیده شده بر روی تانک توسط سنسور های آشکار ساز ، اطلاعات از آشکار ساز ها به سیستم کنترل مرکزی منتقل شده و پس از پردازش جهت تهدید مشخص میشود و توسط سیستم های هشدار صوتی و نوری خدمه در جریان آن قرار میگیرند.

پس از آن سیستم با استفاده از دو مجموعه شش عددی پرتابگر های نصب شده در جلوی برجک تانک نصب به شلیک نارنجک های دودزا و شکستن قفل لیزری پرتابگر هاو اخلال در هدایت موشک های شلیک شده به سمت تانک اقدام میکند. علاوه بر این مکانیزمی برای سیستم در نظر گرفته شده است که به فرمانده تانک امکان میدهد با فشردن یک دکمه برجک تانک را در جهت تهدید مشخص شده قرارداده و با استفاده از تسلیحات تانک نسبت به انهدام آن اقدام کند. در کل سیستم اقدامات متقابل الکترواپتیکال Shtora-1 در کنار سیستم حفاظت فعال Arena ، قابلیت بقای تانک T-80U-M1 را در میادین نبردی با سطح محدود تهدیدات همچون نبرد شهری به میزان پنج برابر افزایش میدهد.

1-سایت های توپچی

2- بسته دو ردیفی مهمات دفاعی کناره توپ

3- بسته های تک ردیفی مهمات دفاعی

4- سنسورهای دقت بالای آشکار سازلیزر

5- جعبه مهمات ذخیره

6- ماژول زره واکنشگر غیر فعال نصب شده بر جانب شاسی

7- پرتابگرهای نارنجک های دودزا

نمایی نزدیک از دو سنسور  دقت بالای آشکار ساز لیزر نصب شده در جلوی برجک

یکی از الزامات عملیاتی تعریف شده برای تانک T-80U-M1 ، قابلیت انجام عملیات در محیط های آلوده به عناصر شیمیایی ، میکروبی و رادیواکتیو است. به منظور ایجاد این قابلیت تانک به سیستم هایی مجهز شده است که خدمه آن را در برابر عناصر ذکر شده حفاظت میکند این سیستم ها عبارتند از : 1- سیستم واکنش سریع بسیار حساس شناسایی عناصر رادیواکتیو و شیمیایی که نمونه جدید و جایگزین سیستم GO-27 است که در سایر ادوات زرهی روسی به کار رفته است.

سیستم جدید کاربری آسان و نیاز کمی به تعمیرات و نگهداری دارد علاوه بر این دارای قابلیت بررسی داخلی است که امکان آزمایش فوری وضعیت و کارکرد سیستم و کسب اطلاعات در مورد واحد های اصلی آن را فراهم میکند. 2- سیستم فیلتراسیون هوا که هوای ورودی به تانک را از عناصر ش م ر پاک میکند  3- سیستم تهویه تحت فشار که با افزایش فشار هوای داخل تانک نسبت به هوای بیرون ، جریان هوایی رو به بیرون ایجاد میکند که این جریان هوای رو به بیرون مانع از ورود عناصر خطر ساز از طریق هوا به داخل تانک میشود.

یکی دیگر از سیستم های حفاظتی تعبیه شده در این تانک سیستم اطفاء حریق خودکار است. این سیستم دارای سنسورهای حساس به تغییرات دما و افشانه های اطفاء حریق در تمامی محفظه های داخلی تانک است. زمانی که یکی از سنسور ها افزایش دمای ناشی از حریق را در یکی از محفظه های داخلی تانک تشخیص دهد ، سیستم به صورت خودکار افشانه یا افشانه های موجود در همان محفظه را به منظور اطفاء حریق فعال میکند. این سیستم از قابلیت اطفاء حریق در مدت زمان 150 میلی ثانیه برخوردار است.

1- جعبه های تجهیزات نصب شده بر پشت برجک

2- سنسور های آشکار ساز دقت پایین

3- بسته های مهمات دفاعی

امکانات ارتباطی

امکانات و تجهیزات ارتباطی تانک T-80U-M1 شامل مجموعه رادیویی R-163-50U و گیرنده رادیویی R-163UP است.هر دو این سیستم ها در حالت حذف نویز و زمانی که به صورت خودکار مجموعه ای از فرکانس های از پیش انتخاب شده را برای پیدا کردن فرکانسی که کمترین میزان نویز و اخلال را دارد ، جستجو میکنند در طول موجی بسیار پایین عمل میکنند. این قابلیت امکان ایجاد ارتباطی پیوسته و بدون اخلال را فراهم میکند.علاوه بر این سیستم های ارتباطی تانک از کانال انتقال (ارسال و دریافت) کدگذاری شده اطلاعات با مشترکان از پیش تعیین شده نیز برخوردار هستند.

اجزا و قابلیت های حرکتی

تانک تی 80 اولین تانک مجهز به پیشرانه توربینی در جهان است. این پیشرانه قابلیت تحرک فوق العاده ای به این تانک بخشیده و این قابلیتی است که سایر مدل های تانک تی 80 از جمله مدل T-80U-M1 نیز آن را به ارث برده اند. روند تجهیز خانواده تانک های تی 80 به پیشرانه توربینی از مدل  GTD-1000T در مدل پایه ای تانک آغاز شده و به مدل GTD-1250G که در تانک T-80U-M1 نصب شده است ختم میگردد. پیشرانه GTD-1250G حاصل توسعه پیشرانه توربینی GTD-1250 است که خود آن نیز از توسعه  پیشرانه های مدل GTD-1000T و GTD-1000TF حاصل شده است. پیشرانه GTD-1250G با توان 1250 اسب بخار (920 کیلووات) از نوع پیشرانه های توربینی چند سوخته (Multi fuel) است و با توجه به این قابلیت امکان استفاده از سوخت هایی همچون گازوئیل ،  نفت سفید ، بنزین و همچنین مخلوطی از سوخت های ذکر شده در هر نسبت بدون دوباره تعدیل را دارد.

این پیشرانه به نسبت مدل GTD-1250 از برتری هایی برخوردار است که کاهش 9 درصدی مصرف سوخت (از 225 گرم بر اسب بخار در ساعت در مدل پایه ای به 204.75 گرم بر اسب بخار در ساعت در مدل بهبود یافته G)، افزایش 29 درصدی میانگین سرعت ، افزایش طول عمر عملیاتی و کاهش نیاز به تعمیرات را شامل میشود. این پیشرانه نسبت قدرت به وزن (Power/weight) فوق العاده ای معادل با  26.5 اسب بخار بر تن را برای تانک 47.1 تنی T-80U-M1 فراهم میکند ، نسبت قدرت به وزنی که بیانگر قابلیت تحرک بالای این تانک است و بالاتر از نسبت قدرت به وزن برخی از تانک های مدرن غربی همچون تانک آبرامز قرار میگرد. تحرک بالای تانک که به لطف پیشرانه توربینی قدرتمند آن حاصل شده است امکان فرار تانک از منطقه خطر در سریع ترین زمان ممکن را فراهم میکند.

پیشرانه توربینی شتاب صفر تا 50 کیلومتر تانک T-80U-M1 را به 17 الی 19 ثانیه رسانده و قابلیت حرکت سریع 3 الی 5 متری آن را در مدت یک الی دو ثانیه فراهم کرده است. به منظور حفظ عملکرد مطلوب  پیشرانه GTD-1250G در شرایط نامساعد محیطی همچون طوفان شن و گرد وغبار ، این پیشرانه به سیستم جداسازی شن و گرد و غبار (احتمالا ازانواع سانتریفیوژی یا سایکلون (cyclone)) نیز مجهز شده است.

پیشرانه GTD-1250

جعبه دنده متصل شده به پیشرانه از نوع هیدرواستاتیک است که به منظور افزایش قابل ملاحظه سرعت ، شتاب ، قدرت مانور و همچنین اطمینان پذیری در انتقال قدرت به جعبه دنده های نهایی (final drives) طراحی شده است. این جعبه دنده قابلیت حرکت منظم تانک با سرعت متوسط در امتداد یک مسیر را به میزان 12 درصد و حرکت گردشی درجای تانک را به میزان 33 درصد بهبود داده است. با استفاده از این جعبه دنده و جعبه دنده های نهایی که تعویض دنده در آن ها با سرعت صورت میگیرد ، تانک T-80U-M1 امکان گردشی منظم و نرم همراه با کنترل دقیق زاویه گردش را دارد که این قابلیت ، دقت شلیک درهنگام گردش تانک را افزایش میدهد.

به منظور تامین نیروی استارت پیشرانه و همچنین فراهم کردن برق مورد نیاز سیستم های مختلف تانک در هنگام خاموش بودن پیشرانه ، تانک T-80U-M1 به توربین گازی مدل GTA-18 با توان 18 کیلو وات به عنوان واحد قدرت کمکی (APU) مجهز شده است. استفاده از واحد قدرت کمکی به جای پیشرانه برای تامین برق سیستم های تانک ، امکان کاهش چشمگیر اثرات حرارتی تانک در دید سیستم های نظارت حرارتی دشمن را نیز فراهم میکند. لازم به ذکر است که ارزیابی مصرف سوخت تانک ها در عملیات رزمی نشان داده است که تانک های مجهز به واحد قدرت کمکی از مصرف سوخت پایین تری نسبت به  تانک های مجهز به پیشرانه دیزلی معمول و فاقد واحد نیروی کمکی برخوردار هستند.


تجهیزات کنترل و هدایت حرکت در تانک T-80U-M1 به یک فرمان و دو پدال گاز و ترمز محدود میشود که این کاهش تعداد در اجزای  کنترلی تانک ، به راننده امکان میدهد تا تمرکز خود را عمدتا بر روی مسیر های حرکت و میدان نبرد قرار دهد علاوه بر این نیروی اعمالی راننده به اجزاء کنترلی تانک را به میزان چهار برابر کاهش داده و از خستگی راننده در طی مسیر های طولانی میکاهد.  تانک T-80U-M1 دارای شش محور است که در تمامی آن ها سیستم تعلیق میله پیچشی (torsion bar)  نصب گردیده است. علاوه بر این چرخ های جاده دارای روکش لاستیکی و شنی های مجهز به کفشک لاستیکی نیز برای این تانک در نظر گرفته شده اند.

راحتی خدمه

در شرایط گوناگون آب و هوایی به خصوص در مناطق گرمسیری که از دما و رطوبت بالایی برخوردار هستند تجهیزات زرهی روسی به دلیل عدم وجود سیستم تهویه مطبوع ، شرایط سختی را برای خدمه به وجود آورده و کارایی رزمی خود را از دست میدادند برای رفع این مشکل ، مهندسین شرکت تحقیقات و تولید Krios که تجربه ساخت سیستم تهویه برای ایستگاه فضایی میر را در کارنامه دارند ، نسبت به طراحی و توسعه سیستم تهویه مطبوع مناسب برای تجهیزات زرهی روسیه اقدام کردند.

حاصل کار آن ها سیستم تهویه مطبوعی شد که در تانک T-80U-M1 نیز نصب گردیده است. سیستم تهویه مطبوع نصب شده بر روی این تانک از قابلیت تعمیر پذیری میدانی و اطمینان پذیری بالا تحت فشار های بیش ازحد فیزیکی برخوردار است. این سیستم ، تهویه مطبوع برای ایستگاه های کاری و محفظه های خدمه را به صورت جداگانه و مستقل از هم تامین میکند.

برتری این سیستم در مقایسه با سیستم های تهویه ای که کل فضای داخلی تانک را به صورت یکپارچه پوشش میدهند در تاثیر بهتر و امکان ایجاد تهویه مستقل در کنار ایجاد محفظه های مقاوم به آتش برای خدمه است. سیستم تهویه مطبوع علاوه بر تنظیم مناسب دما ، هوای ورودی به تانک را رطوبت زدایی میکند که این قابلیت برای کار در کشورهایی که از آب و هوای گرم و مرطوب برخوردار هستند ، مهم است. لازم به ذکر است که در زمان خاموش بودن پیشرانه ، سیستم تهویه نیروی خود را از واحد قدرت کمکی میگیرد.

در آخر لازم به ذکر است که تانک T-80U-M1 با وجود تمامی قابلیت ها رقابت را به تانک تی 90 واگذار کرده اما همچنان به عنوان یک طرح بلقوه به منظور ارتقای ناوگان عظیم تانک های تی 80 روسیه مطرح است.


مشخصات کلی

تعداد خدمه : سه نفر (فرمانده ، توپچی و راننده)
وزن : 47.1 تن
طول (با احتساب لوله توپ) : 9.65 متر
طول بدنه : 6.98 متر
عرض : 3.58 متر
ارتفاع (بدون در نظرگرفتن رادار سیستم حفاظتی) : 2.2 متر
سلاح اصلی : توپ 125 میلیمتری بدون خان مدل 2A46M-4
سلاح های ثانویه : یک قبضه تیربار هم محور 7.62 میلیمتری و یک قبضه تیربار 12.7 میلیمتری

ذخیره مهمات :
سلاح اصلی : 45 گلوله (28 گلوله در بارگذار و 17 گلوله ذخیره)
سلاح های ثانویه : 1250 گلوله برای تیربار کالیبر 7.62 و 450 گلوله برای تیربار کالیبر 12.7

پیشرانه : توربین گازی مدل GTD-1250G با حداکثر توان 1250 اسب بخار
حداکثر سرعت : 70 کیلومتر بر ساعت
حداکثر برد : 400 کیلومتر
قابلیت های حرکتی :
شیب : %60
شیب جانبی :%40
گام عمودی : 1 متر
عبور از آب (بدون آماده سازی) : 1.8 متر
عبور از آب (با آماده سازی و نصب اسنورکل (لوله هوا)) : 5 متر

معرفی توپ خودکششیKoalitsija – SV

معرفی توپ خودکششیKoalitsija – SV

این هویتزر 55 تن وزن داشته و اولین نمونه آن در سال 2006 تکمیل شد و در بعضی از منابع به این توپ عنوان 2 S19-MSATA-S داده اند ولی در هر صورت قرار است این سامانه جایگزین هویتزرهای قدیمی 152 میلیمتری در روسیه شود.

از وجوه تمایز این توپ با توپهای دیگر در جهان نرخ اتش بسیار بالای ان است که 16گلوله در دقیقه میباشدو دارای بردی حداکثر 40 کیلومتری است.این هاوتزر از دو نوع توپ 152 میلیمتری یا 155 میلیمتری بهره میبرد و به گونه ای ساخته شده که اگر به هردلیلی یکی از توپ ها از کار بیافتد توپ دیگر بخوبی به کارش ادامه میدهد.

---

---

با توجه به امکان شلیک مداوم دو توپ وبا توجه به امکان تعقییر زوایای لوله ها  در  زمان واحدی میتوان منطقه وسیعی را زیر اتش گرفت.همچنین برای افزایش دقت اتش این هویتزر قادر به استفاده از گلوله های هوشمند مثل Krasnopol است. 

Koalitsija – SV همچنین در اینده به سامانه های هدف گیری دقیق مجهز خواهد شد و اگر چه اکنون تعداد خدمه ان 5 نفر است ولی در اینده این تعداد تنها به دو نفر کاهش خواهد یافت که در قسمت محافظت شده خواهند نشست. این هویتزر فعلا بر روی شاسی قرار گرفته که قبلا MSATA-S روی آن قرار داشت ولی در اینده شاسی جدیدی برای ان طراحی خواهد شد، همانطور که برج ان بزرگتر شده است.

---

---

مشخصات عمومی :
تعداد خدمه: 5 نفر و در اینده  
وزن: 55 تن
کالیبر : 2 توپ 152 یا 155 میلیمتری
طول لوله: 52 میلی متر
حداکثر برد آتش : 40 کیلومتر
حداکثر نرخ آتش : 16 گلوله دردقیقه
میزان مهمات : 70 گلوله
طول: 7.15 متر

اشنایی با توپ اتمی M65 امریکا

اشنایی با توپ اتمی M65 امریکا

M65 Atomic Cannon

در طول دوره‌ی جنگ سرد و مسابقه‌ی تولید بمب اتمی و ابزار شلیک اون، امریکا برای اینکه همپیمانان اروپایی خودش رو ارام و راضی بکنه که از اونها در مقابل شوروی دفاع میکنه، یه توپ سنگین با قابلیت شلیک گلوله‌های اتمی و معمولی رو به خدمت گرفت.

توپی بسیار سنگین که نیاز بود از دو کامیون در دو طرفش برای حمل و نقلش استفاده بشه.این توپ که عمر چندان طولانیی هم نداشت، دارای مشخصاتی به شرح زیر میباشه :

وزن ۸۳.۳ تن
طول: ۸۴ فوت
عرض: ۱۶.۱ فوت
ارتفاع: ۱۲.۲ فوت
تعداد پرسنل: ۵-۷ نفر
کالیبر: ۲۸۰ میلی‌متر
برد: حداکثر ۲۰ مایل

این توپ، در سال ۱۹۵۰ طراحی و در سال ۱۹۵۳ عملیاتی شد و به کره و اروپا فرستاده شد.همانطور که گفته شد، از دو کامیون برای حمل و نقل توپ استفاده میشد که هرکدام، توان ۳۷۰ اسب بخاری داشتند و میتوانستند با سرعت ۳۵ مایل در ساعت توپ را حرکت بدهند. تقریبا ۱۵ دقیقه طول میکشید تا توپ اماده‌ی شلیک شود و همین مدت نیز برای بازگشت به حالت عادی نیاز داشت.

پس از انجام ازمایش های موفق، حدود ۲۰ توپ با هزینه‌ی هر کدام ۸۰۰ هزار دلار تولید و به اروپا و کره فرستاده شدند. توپ ها همواره در حال حرکت بودند تا توسط دشمن شناسایی و مورد هدف قرار نگیرند.

وزن زیاد، برد کم، هزینه‌های بالاو نیاز به طراحی مهمات اختصاصی، این توپ به سرعت جایگاه خود را از دست داد اما به دلیل پرستیژ و ابهتش، تا سال ۱۹۶۳ مورد استفاده قرار گرفت.

از میان ۲۰ توپ تولید شده، حدود ۸ تای انها همچنان در معرض دید و بازدید عمومیست و هیچکدام قابلیت حرکت ندارند.

تایگر آتشی از دوزخ

تانک تایگر یکی از معروفترین و در عین حال هولناک ترین تانک های جنگ جهانی دوم بود و یکی از شاهکار های مهندسی نازی ها در مورد اسم این تانک باید گفت که تانک تایگر هم در واقع از سری تانک های میانوزن پانزر بود اسم PzKpfw VI Tiger I مخفف Panzerkampfwagen VI Ausf. E Tiger I  است در آلمان با نام Sonderkraftfahrzeug 181 یا بطور مخفف SdKfz 181 مشهور بود

طراحی و تولید تایگر به 1941 بر میگردد با وجودی که تانک های پانزر3 و4 از نظر اقتصادی و نیز برتری در نبرد به صرفه بودند ستاد ارتش آلمان برای تانکی سنگین تر اعلام نیاز نمود
بر این اساس طراحی و تولید این تانک به سه شرکت پورشه . دایملر بنز . MAN سپرده شد برنامه بر اساس تانکی با وزن حداقل 35 تن و با توپ 75 میلیمتری قرار بود ساخته شود امر دیگری که به تولید تایگر سرعت بخشید ورود تانک های سنگین T-34 شوروی به جبهه های شرقی بود که کار را برای یگان های زرهی آلمان سخت میکرد زره T-34 از تمام پانزر های در خدمت نیروی زمینی آلمان ضخیم تر بود و پایایی بیشتر در میدان نبرد داشت این تانک 45 تن وزن داشت و از یک توپ 88 میلیمتری بهره میبرد  (همانطور که میدانید شوروی یکی از بزرگترین تولید کنندگان تانک بود و هست) البته برای مقابله با این تانک تا پیش از این از تانک های سنگین Panther tank, استفاده میشد که چندان مورد علاقه نبودند و کیفیت بالایی نداشتند سر انجام در 20 آوریل 1942 در سالگرد تولد آدولف هیتلر اولین تانک تایگر رسما وارد خدمت شد البته ارسال آن به جبهه ها تا 1943 بدلیل پاره ای اصلاحات بطول انجامید تانک تایگر پس از ورود به میادین نبرد به کابوسی برای متفقین بدل شد تایگر بر تمامی تانک های انگلیسی و تانک های شرمن انگلیسی برتر بود از نظر نظر و توپ بر تانک های سنگین T-34 شوروی نیز سر بود تایگر بخاطر طزه مستحکم خود بخصوص برای جنگ های شهری مناسب مینمود بیشتر آنتی تانک های آن زمان توان تخریب بدنه ی تایگر را نداشتند که این خود برتری بی چون چرا برای تایگر بحساب می آمد
زره تایگر در بخش بدنه به 80 میلیمتر و در برجک و قسمت جلو به 100 تا 120 میلیمتر میرسید با توان مقاومتی 25 درجه ی گرمایی به جدول زیر بدقت کنید
-----------------Front  ------------------------------------   Side    --------- Rear    
Gun Mantlet  120 mm @ 0°---- ----------- Turret  80 mm @ 0°  --------Turret  80 mm @ 0° 
Turret  100 mm @ 10° -- ----Superstructure  80 mm @ 0°-----------  Hull  80 mm @ 0° 
Superstructure  100 mm @ 9°----------  Hull  60 mm @ 0°       
Hull  100 mm @ 25°    

همچنین زره تایگر در برابر توپ های 76 میلیمتری با فاصله ی بیش از 800 متر مقاوم بود
تایگر در جبهه های جنگ بسیار موفق نشان داد تنها در 23 جون 1944 بیش از 109 تانک شرمن شکار تایگر شد درحالی که تنها 17 تانک تایگر از دست رفت با این وجود تایگر تنها جنگ را بدرازا میکشاند چرا که با تمام برتری بسیار دیر به جبهه اعزام شده بود و سرنوشت جنگ پس از نرماندی جایی برای امید نداشت(یکی از دلایل آن گرانی بیش از اندازه ی تایگر بود که باعث شده بود بیشتر نقش تانک فرماندهی را به عهده گیرد کمتر یگانی بطور کامل با تایگر مجهز شده بود بیشتر یگانها از تعداد زیادی پانزر با پشتیبانی تایگر تکمیل شده بودند
تایگر ابتدا به یک توپ 88 میلیمتری ضد تانک با 92 گلوله مجهز بود که بعد ها با توپ های 122 میلیمتری تعویض شد توپ 88 میلمیتری KwK 36 L/56  مجهز به گلوله های ضد زره بر روی تایگر بسیار موفق نشان داد و مدتها توپ اصلی این تانک باقی ماند
با فشار های هیتلر تایگر پیش از موعد مقرر وارد جبهه های شرق شد و برای اولین بار در 1942 در نبرد لیننگراد شرکت کرد(این تانک با این وجود تا 1943 بطور کامل تکمیل نشد) نتیجه فاجعه بار بود  تعداد زیادی از تایگر ها گرفتار یگانهای آنتی تانک فلک 36 شده و نابود شدند و یک تایگر به دست روسها افتاد که منجر به اصلاح بسیاری از تانک های روسی بر اساس تایگر شد
گویی روند دیر رسیدن یا اشتباهات فرماندهان در گزینش مناطق مناسب برای تسلیحات پایانی نداشت سرانجام تایگر به آفریقا نزد رومل نیز ارسال شد اما هم بسیار دیر و هم بسیار نامناسب از این رو که این تانک ابدا مناسب شنزار نیود چراکه بسیار سنگین و کند بود سرعت این تانک در بهترین حالت به 36 کیلومتر در ساعت میرسید که این بسیار کند تر از تانکهای معمول پانزر 3 و 4 بود و این مشکل به همراه مشکلات خدماتی بخصوص کمبود تجهیزات در نوامبر 1943 خود را بخوبی نشان داد و یک فروند تایگر نیز بدست انگلیسی ها افتاد
اما همیشه هم این طور نبود در 7 جولای 1943 یک تانک تایگر از گردان سیزدهم پانزر مستقر در پالتون با یک گروه 50 تایی T-34  در جنوب Kursk درگیر شد نتیجه ی درگیری شگفت انگیز بود تانک مذکور پس از انهدام 22 دستگاه تانک بدون هیچ آسیبی به پایگاه خود بازگشت
اما نبرد نرماندی خطر این تانک را به متفقین یاد آور کرد تایگر ها در نرماندی به آسانی روزانه تعداد زیادی تانک ام 4 شرمن آمریکایی را شکار میکردند بگونه ای که هر تایگر بیش از 5 شرمن را هدف قرار میداد(اگر پشتیبانی هوایی و همچنین برتری هوایی نبود نیروی زمینی متفقن در اولن ساعات براحتی مذمحل میگشت) در نرماندی در تنها 6 هفته 227 تانک متفقین هدف تایگر قرار گرفت و نابود گردید

در 14 آگوست 1944 یک فروند تایگر توانست یک تانک انگلیسی به همراه 15 تانک شرمن را منهدم کند
در کل کمتر 4000 تایگر تولید شد که بیشتر آنها تا پایان جنگ نابود شدند اما رقم خیره کننده ی 9850 شکار تانک در عوض از دست دادن 1700 تانک را بدست آوردند
در آخرین سال جنگ هیتلر نامیدانه از تایگر های باقی مانده که امکان تهیه لوازم یدکی برای آن بود برای دفاع از اطراف برلین استفاده کرد با وجود تعداد کم بسیار قوی ظاهر شدند و مشکل زیادی برای تایگر ها ایجاد کردند حتی تانک های ام10 موسوم به tank destoryer هم حریف تایگر نشد تنها ضد هوایی های فلک 36 که بعنوان آنتی تانک استفاده میشد دشمن واقعی این تانک زیبای آلمانی بود

مشخصات:

ابعاد:طول 6.3 متر عرض 3.7 متر ارتفاع 3 متر
وزن 57 تن
زره 100 تا 120 میلیمتر
تسلیحات:
یک توپ 88 میلیمتری KwK 36 L/56 با 92 گلوله ر 2 تیر بار 7.92 میلیمتری MG34 با 4800 گلوله
برد:120 کیلومتر